Analyse Vraagtekens bij het Antwerp van Compper: heeft hij wel de spelers ervoor?

Wie de wedstrijd in Luik bekeek, zag vooral een Standard dat veel meer samenhang, enthousiasme en energie uitstraalde. Antwerp verdedigde wel beter dan in de twee wedstrijden ervoor, maar het verschil in intensiteit en organisatie bleef opvallend. Compper heeft dus nog altijd hetzelfde probleem: hoe combineer je zijn aanvallende ideeën met voldoende defensieve zekerheid?

Red Bull-voetbal vraagt geschikte spelers

Compper heeft nooit een geheim gemaakt van zijn inspiratiebronnen. De Duitser werkte bij RB Leipzig en beschouwt Ralf Rangnick als een belangrijke mentor. Hij voelt zich naar eigen zeggen volledig thuis in de Red Bull-filosofie, met hoge pressing, veel energie, snelle omschakelingen en de intentie om de bal zo hoog mogelijk op het veld te veroveren.

Dat klinkt aantrekkelijk en past ook bij wat Antwerp wil uitstralen. Alleen vraagt die manier van voetballen enorm veel van een spelersgroep. Een ploeg moet niet alleen bereid zijn om negentig minuten te lopen, ze moet ook perfect weten wanneer ze druk zet, hoe ze rugdekking geeft en wat er gebeurt wanneer de eerste pressinglijn wordt uitgespeeld.

Precies daar wringt het momenteel bij Antwerp. In de voorbije vijf competitiewedstrijden kreeg de Great Old tien doelpunten tegen. Tegen Genk en STVV werden de defensieve tekortkomingen pijnlijk blootgelegd, met telkens vier tegengoals. Tegen Standard werd de schade beperkt, maar de problemen waren daarmee niet verdwenen.

Niet elke speler kan dit zomaar uitvoeren

De vraag is dan ook of Compper op dit moment over de juiste profielen beschikt om zijn voetbal volledig uit te voeren. Arthur Vermeeren kan daarin een belangrijke schakel worden. Compper ziet de teruggekeerde middenvelder niet alleen als een sportieve versterking, maar ook als een rolmodel en leider voor de jonge groep.

Maar ook Vermeeren moet opnieuw wennen aan het Belgische voetbal en aan de intensiteit die Compper vraagt. Mauricio Benítez kreeg tegen Standard zijn eerste dertien minuten van het seizoen en Christopher Scott speelde tot dusver slechts één competitiewedstrijd van begin tot einde.

Vooral bij Scott is de vraag interessant. Hij heeft kwaliteiten aan de bal, maar is hij het type middenvelder dat een hele wedstrijd de intensiteit van Compper kan volhouden? En hetzelfde geldt voor Vermeeren: kan hij de motor worden die de Duitser nodig heeft?

Het gevaar achter de hoge pressing

Want hoge pressing heeft ook een keerzijde. Wanneer Antwerp de tegenstander hoog vastzet, komt er ruimte achter de laatste lijn. Als de eerste druk wordt uitgespeeld, moeten de verdedigers grote ruimtes kunnen verdedigen. Dat is precies het risico dat de voorbije weken meermaals zichtbaar werd.

Compper hoeft zijn filosofie daarom niet overboord te gooien. Integendeel. Antwerp koos bewust voor een trainer die het Red Bull-voetbal kent en wil implementeren. Maar tussen die filosofie en de uitvoering zit nog een wereld van verschil.

De 1-0 in Luik was defensief dus een verbetering, maar Standard toonde tegelijk hoe ver Antwerp nog staat van het voetbal dat Compper voor ogen heeft. De Duitser moet dringend de juiste balans vinden tussen agressief aanvallen en gecontroleerd verdedigen.

Eén tegengoal is mooi. Maar pas wanneer Antwerp ook negentig minuten lang de intensiteit, samenhang en controle kan combineren, zal Compper echt van een stap vooruit mogen spreken.