Mirakel in La Louvière: voormalige poulain van Brian Riemer na twee jaar in de hel terug in de Pro League

Voor de supporters van La Louvière lag de aandacht zondag vanzelfsprekend bij de drie wissels die Edward Still doorvoerde na de zware nederlaag op Sint-Truiden. Toch stond het opvallendste verhaal op het wedstrijdblad aan de overkant.

Bij KV Kortrijk verscheen Patrik Gunnarsson opnieuw aan de aftrap. De IJslandse doelman speelde bijna twee jaar geen enkele officiële minuut, nadat een zeldzame neurologische aandoening zijn loopbaan en dagelijks leven abrupt had stilgelegd.

Van botsing tegen Malinwa naar een onheilspellende diagnose

Gunnarsson begon in oktober 2024 als eerste doelman aan zijn periode bij KV Kortrijk. Trainer Freyr Alexandersson had aangedrongen op de komst van zijn landgenoot naar het Guldensporenstadion.

De voormalige reservedoelman van Brentford, waar hij lange tijd met Brian Riemer samenwerkte, had een tiental wedstrijden voor de Kerels achter de rug. In het duel met KV Mechelen moest hij echter al voor de rust vervangen worden door Lucas Pirard, na een contact met Kerim Mrabti.

Een blessure hield de doelman aanvankelijk twee maanden aan de kant. Gunnarsson mikte op een terugkeer tijdens de winter, maar toen begonnen de echte zorgen. “Plots kreeg ik een verdoofd gevoel in mijn voeten. Niet veel later volgden mijn vingers en zelfs mijn mond”, vertelde hij aan Het Nieuwsblad.

Gunnarsson verloor kracht in handen en benen

Onderzoek bij een neuroloog bracht een uiterst zeldzame auto-immuunziekte aan het licht. Die aandoening treft jaarlijks slechts één tot twee mensen per 100.000 en zet het immuunsysteem ertoe aan de eigen zenuwen aan te vallen. Bij jonge topsporters komt ze nog minder vaak voor.

De gevolgen waren snel voelbaar op het veld. “Mijn uittrappen vielen dertig tot veertig meter korter dan gewoonlijk. Wanneer ik wilde bewegen of duiken, voelde het alsof ik als keeper op drijfzand stond. Toen besefte ik dat er iets heel ernstigs aan de hand was”, aldus Gunnarsson.

Er volgden verschillende ziekenhuisopnames. Net wanneer de IJslands international dacht dat hij op weg was naar herstel, kreeg hij opnieuw een terugval. De tweede was bijzonder zwaar: terwijl hij hoopte weer bij de groep aan te sluiten, verdween alle kracht uit zijn handen en benen.

Zijn prioriteiten veranderden. Voor hij überhaupt durfde te hopen op een terugkeer naar het voetbal, wilde hij simpelweg weer kunnen stappen en zijn vroegere leven terugkrijgen. De club was daarbij een grote steun, onder meer op wedstrijddagen, waarop Gunnarsson zijn gedachten even kon verzetten.

Met veel geduld en kleine stapjes vooruit herwon hij zijn mobiliteit. Uiteindelijk kreeg hij groen licht om de trainingen te hervatten. Deze zomer werkte hij dan ook heel wat extra uren met de keeperstrainer om zijn oude gevoel terug te vinden.

Terug in het leven van een profvoetballer

Is de ziekte definitief verdwenen? “Dat is nog altijd moeilijk te zeggen. Maar alle specialisten in Gent en Kortrijk vertelden me dat ik in zekere zin geluk heb gehad dat ik de ziekte zo jong heb gekregen en dat ik sportief ben. Daardoor is de kans groter dat ze definitief verdwenen is. En hoe langer de remissie duurt, hoe groter de kans dat ze voor altijd wegblijft.”

Toch ging zijn terugkeer naar de competitie gepaard met de nodige zenuwen. Zijn eerste speelminuten in een oefenwedstrijd waren dan ook behoorlijk zwaar. Tot hij uiteindelijk voor het eerst aan de aftrap verscheen tegen La Louvière.

Zijn blunder in de slotfase zal snel vergeten zijn. Kortrijk had na zo’n inspiratieloze prestatie toch niets meer te redden. De Kerels zullen dit seizoen de vechtersmentaliteit van hun doelman echter goed kunnen gebruiken om zich te redden.

 

 

 

 

Voir cette publication sur Instagram