🎥 Standard-Charleroi ontspoort volledig: na affluiten wordt Sclessin plots een slagveld

De nasleep van Standard - Charleroi tartte alle verbeelding. Het is moeilijk om woorden te vinden voor zo'n ramp, maar een stand van zaken dringt zich op, hoe weinig we ook zin hebben om dergelijke feiten te moeten brengen. Deze zaterdagavond heeft het Waalse voetbal opnieuw zware klappen gekregen.

Een match met inzet (althans voor één van de twee ploegen), een Waalse clash, een bijna uitverkocht Sclessin dat op zijn grondvesten daverde: alles was aanwezig voor een mooie voetbalavond, zaterdag in Luik. In de feiten werden de Luikse ambities al snel in toom gehouden door de voetbalmatige superioriteit van de Carolos. Wat er na de match gebeurde, hoort eerder thuis in een film.

Het overzicht van de nasleep van Standard - Charleroi

De spanning tussen de supporters van beide kampen stijgt al vroeg in de tweede helft, wanneer de Charleroi-fans een fakkelshow opzetten. De meeste rookpotten belanden aan de rand van het veld of zelfs op het gras, onder luid boegeroep. Het is uiteraard niet nodig om nog eens te herinneren aan eerdere incidenten tussen deze twee ploegen met dezelfde pyrotechniek, die al tot meerdere onderbrekingen en wedstrijden achter gesloten deuren hebben geleid.

Daarna volgt de goal van Antoine Bernier in de 85e minuut, die de sterke prestatie van de mannen van Mario Kohnen terecht beloont en Standard, dat die avond ondermaats was onder Vincent Euvrard, even terecht afstraft. De ex-speler van Seraing viert voor Tribune 3, alsof hij het Maurice Dufrasne-stadion komt "koelen" met een denkbeeldige airco. Meteen wordt hij het mikpunt van bekers die richting zijn hoofd vliegen; sommigen zullen zeggen dat hij het ook een beetje uitlokte.

🥶 | Aurélien Scheidler offre un caviar à Antoine Bernier. 🧠✨ #STACHA

Regardez les résumés de la #JPL dans l’app DAZN ! 📲 pic.twitter.com/SC0vLp7ofz

De wedstrijd loopt verder, en de acht minuten extra tijd die Jan Boterberg toekent na de fakkels van minuut 46 veranderen niets voor Standard. Charleroi wint. Mohamed Koné gedraagt zich alsof hij de Champions League heeft gewonnen met een sjaal rond de nek, terwijl Aurélien Scheidler een hoekvlag uit de grond trekt, ermee zwaait en hem vervolgens weer in het Sclessin-gazon plant.

{READALSO}

Dat is er te veel aan voor spelers, staf en medewerkers van Standard, die de Carolos tot de orde roepen en hen wegduwen. Er ontstaat een begin van een vechtpartij. Terwijl Charleroi-spelers hun vlag nog altijd aan het hele stadion tonen, worden ze verrast door een gemaskerde Standard-supporter uit T4, die opvallend makkelijk het veld op geraakt, de Carolo-vlag afpakt en probeert terug te keren richting zijn vak.

Het exacte tijdsverloop van wat daarna gebeurt, is moeilijk te reconstrueren. Toch doen we een poging. Sclessin belandt in totale chaos. De vlag van Charleroi wordt teruggebracht en "bewaard" in Tribune 4, waar de Standard-fans zitten. Intussen wordt de supporter op de grond belaagd door vijf à zes Charleroi-spelers, nadat Kevin Van den Kerkhof hem onderuit haalt. Etienne Camara aarzelt niet en veegt royaal zijn noppen aan hem af.

Aan de andere kant blijven sommige spelers elkaar te lijf gaan, terwijl een deel van de Charleroi-supporters met hun spandoek aan de spelersingang een soort tokkelbaan improviseert om uit hun vak te geraken en aan de rand van het veld te belanden. Opnieuw een verontrustend staaltje "vindingrijkheid", na onder meer de valstrik-stoeltjes in het Mambourg enkele maanden geleden, de ratten die in Sclessin werden gegooid, en ga zo maar door.

Enkele klappen worden uitgedeeld. Andere Charleroi-supporters proberen via een omweg de vakken van de Standard-fans te bereiken. Het is onmogelijk om exact te zeggen wat daar op dat moment gebeurde, maar als we de geschokte vrouwelijke supporter mogen geloven die haar toevlucht zocht in de mixed zone (daar komen we nog op terug), was de chaos ook daar opnieuw totaal.

Ook wanneer de Charleroi-supporters die tot aan Tribune 4 waren geraakt terugkeren naar hun eigen vak, keert de rust niet terug. Aan de overkant van het veld stappen dan weer fans uit Tribune 3 uit hun blok om recht tegenover de Carolo-tribune te gaan staan en verschillende pyrotechnische voorwerpen te gooien.

De politie vormt uiteindelijk een cordon, beveiligt de zone en wint stilaan terrein tot er min of meer opnieuw orde is. Intussen komen de Standard-spelers, die eerst de spelerstunnel waren ingedoken om zich te verschuilen, weer naar buiten voor een ereronde, onder applaus en troost na het verdwijnen van de Europese hoop.

Daarna verlaat iedereen geleidelijk zijn tribune, maar buiten het stadion volgen nieuwe projectielen en worden er opnieuw "gezellige" gezangen aangeheven door beide kampen. Supporters zoeken daarom beschutting in de zone die is voorbehouden voor pers en postmatchinterviews, met de goedkeuring van de stewards. Dat is logisch tijdens de rellen, maar minder wanneer de spanning al gezakt is en de spelers aan onze micro verschijnen.

Dat was dus de feitenrelaas. Nu volgen enkele bedenkingen, met telkens dezelfde vraag: hoe is dit kunnen gebeuren? Waarom is deze wedstrijd, die een feest kon zijn tussen de twee beste Waalse clubs van het land, opnieuw uitgedraaid op een slagveld? En waarom was het opnieuw voorspelbaar?

Hoe kon dit in hemelsnaam gebeuren?

Het eerste antwoord ligt hier: het leek allemaal voorspelbaar. In verschillende gesprekken deze week zeiden we zelfs dat burgemeester Willy Demeyer er misschien goed aan zou doen om de komst van Charleroi-supporters te verbieden, gezien de vele risico's. Een zware nederlaag van Charleroi had hun fans in woede en frustratie kunnen doen ontploffen na een teleurstellend seizoenseinde. Een goed resultaat van de Zebra's in combinatie met Luikse ontgoocheling? Daar kregen we nu een voorproefje van. "Te veel" vieren en een escalatie van vijandigheid.

En de reacties, laten we het daar ook over hebben. In de mixed zone was Etienne Camara de eerste die verscheen. Eerst ondervraagd door de RTBF zei hij: "Dat gebeurt, het is een derby. Zij hebben hetzelfde gedaan bij ons thuis, er is niets persoonlijks. Het is uit de hand gelopen, maar het blijft een derby. Onze doelman? Hij is niet komen provoceren, zij hebben hetzelfde gedaan bij ons. We hebben onze supporters bedankt zoals het hoort, zij die ons het hele seizoen hebben gevolgd."

"Of we wisten dat dit kon ontsporen? Zij hebben hetzelfde gedaan bij ons thuis, dat is wat ik herhaal. Ik weet niet of jullie het begrijpen (sic). Zij hebben hetzelfde gedaan. Het is de laatste match, wij hebben ook gevierd met onze supporters, en het is ontspoord. Dat is alles." Onze RTBF-collega drong aan met de vraag of de Carolos na de laatste confrontatie in het Mambourg niet net het goede voorbeeld wilden geven.

"Er is geen 'we gaan verder'. Ik denk dat u niet begrijpt wat ik uitleg. We vieren met onze supporters, die ons hebben gevolgd in goede en slechte momenten, en we hebben hen bedankt. Er is niets persoonlijks", besloot de middenvelder.

"Het is ontspoord, dat is alles", na zulke gebeurtenissen... Het zal nog wel even duren om zo'n antwoord te verteren, dat uiteindelijk aanmoedigt wat er gebeurd is. Het wordt in elk geval niet afgekeurd door de Charleroi-speler, wat bijna ongelooflijk is.

Reacties die het probleem blootleggen

Iets meer helderheid volgde bij Kevin Van den Kerkhof: "We voelden wel een beetje aankomen dat het zo zou lopen. We wisten dat het heet zou worden, wie er ook won. Zeker na wat er in de heenwedstrijd gebeurd is: er waren toen best wat provocaties van hun kant, wat normaal is in een derby."

"Het vandaag vermijden? In het voetbal ben je soms zó blij met je match... We wilden dat vieren, we hebben het gedaan met de vlag zoals zij in de heenmatch. Jammer genoeg zijn sommige van hun supporters het veld op gekomen."

"In het begin waren we rustig. We vierden de overwinning met onze supporters. Het is pas echt ontspoord toen hun supporter het veld op kwam. Maar goed, het is een derby, en we zijn blij met onze overwinning." Het spelletje "doe jij dom, dan doe ik nog dommer" dus, en vooral een duidelijke minimalisering van wat er is gebeurd.

Bij Standard was Marlon Fossey de enige speler die naar beneden kwam (normaal stuurt de club er twee). "Het begon bij de spelers van Charleroi. Voetbal is een spel vol emoties. Ik denk dat zij wisten wat ze deden. Ik zou niet zeggen dat beide kanten correct waren, maar zij hebben de vijandelijkheden gestart."

"Het was niet mooi om te zien. We hebben onze families in het stadion. Zo mag je je niet voelen na een voetbalwedstrijd. Mensen komen om voetbal te kijken, wat er daarna gebeurde is heel jammer." Eindelijk: menselijkheid.

Besturen moeten hun spelers beter briefen

Enkele minuten later, net na de voetbalanalyse van beide trainers op de persconferentie, kwam de slimste tussenkomst van de avond van onze Sudinfo-collega Kevin Sauvage. Hij riep Mario Kohnen en Vincent Euvrard op om hun spelers bewuster te maken van wat hun reacties en vieringen kunnen veroorzaken. Met ook een verwijzing naar wat Matthieu Epolo en de Rouches in het Mambourg deden.

Beide trainers trokken het niveau ook op. "Ik praat niet graag over dit soort zaken, ik ben hier om over voetbal te praten. Ik heb niet genoten van wat er in Charleroi is gebeurd, en ik heb ook niet genoten van wat er vandaag is gebeurd", zei de T1 van Charleroi, met Euvrard die op dezelfde lijn zat.

"Spelers moeten leren om alleen met hun supporters te vieren. Vandaag hebben de spelers van Charleroi de vijandelijkheden gestart, maar ik spreek in het algemeen, voor beide kampen. Spelers zijn er om kwaliteit op het veld te brengen en te doen wat ze kunnen, niet om onnodige gebaren of provocaties te stellen. Win of verlies: je gaat je supporters groeten, en daar moet het stoppen."

Veel te zwakke veiligheid voor zo'n wedstrijd

Kohnen antwoordde: "Vincent en ik zijn kalm gebleven. We gaan de tijd nemen om te analyseren en te praten. Ik hoop dat het de volgende keer een echt voetbalfeest wordt met supporters die hun ploeg steunen, en dat de sterkste wint. Het globale probleem dat de bond moet bekijken, is dat het niet normaal is dat supporters op het veld terechtkomen. Dat gebeurt normaal nooit in Duitsland, Engeland of elders."

Eindelijk geen "het is jouw schuld" of "het is de mijne" meer, maar pistes om het beter te doen. Want dat supporters op het veld belanden, en de veiligheid in het algemeen, roept in dit dossier enorm veel vragen op.

We weten het: stewards zijn niet echt vrijwilligers, maar het scheelt niet veel, en ze zijn vooral niet opgeleid om met dit soort situaties om te gaan. Het is dus logisch dat zij al snel kopje-onder gingen toen de eerste opstootjes begonnen.

Maar hoe kan het dat het bezoekersvak van Charleroi niet beter beveiligd was? Hoe konden supporters tot aan de rand van het veld geraken? Hoe raakten Standard-fans zélf zo makkelijk op het gras? En hoe kon er voor deze match geen betere veiligheid worden voorzien? Gezien de voorgeschiedenis tussen beide clubs en de inzet van deze wedstrijd kan je dat bijna een schandaal noemen.

De politie was wel aanwezig rond het stadion, maar leek eveneens verrast door de gebeurtenissen en reageerde binnen de stadionmuren aan de Maasboord opvallend traag. Dat blijkt ook uit het gebruik van traangas tegen Standard-supporters op straat, dus buiten het stadion, bij het uitrijden van de Charleroi-bus. Traangas in een zone met gezinnen en kinderen die nergens om vroegen. Zelfs stewards werden geraakt door het gas, en zij waren er uiteraard niet om amok te maken.

Die stewards lieten ook - we komen erop terug - tot een tiental supporters binnen in de mixed zone van Sclessin. Dat is logisch tijdens projectielen en charges, maar uiteindelijk bleven die supporters daar tot de spelers bij ons kwamen, terwijl de spanning toen al weg was en de buitenkant voor de mixed zone weer vrij was.

Wat als bijvoorbeeld een kwaadwillige Standard-supporter in die mixed zone was geraakt om een Charleroi-speler aan te vallen? Gelukkig zullen we dat nooit weten. Het toont wel aan dat stewards meer ondersteuning nodig hadden, en dat de politie in grotere aantallen aanwezig had moeten zijn voor dit soort wedstrijd.

Geen uitfans meer: is dát dan de oplossing?

En misschien is dat nog het meest trieste. Het is intussen onmogelijk om Standard-Charleroi te organiseren zonder maximaal versterkte politie-inzet. De stadsfinanciën, die al wankel zijn, krijgen dan onvermijdelijk een klap, maar dat is blijkbaar de prijs om mensen te beschermen die hun emoties niet onder controle hebben bij woede of frustratie, en die op een totaal onwaardige manier reageren - zelfs tegenover hun eigen club.

Dit is het lange, trieste verslag van een trieste avond in Sclessin, waar de supporters van de twee vaandeldragers van het Waalse voetbal een historisch dieptepunt hebben bereikt. In de perszaal lag één vraag bij iedereen op de lippen: "Zijn er in dit stadion ooit al zulke zware gebeurtenissen geweest?" Nee, bijna unaniem. En hoe zwaar die stem ook weegt: het moet gezegd worden dat dit moet stoppen. Want met het grenzeloze gedrag van dit soort heethoofden kunnen de gevolgen een volgende keer veel, veel ernstiger zijn.