Het plan B van Anderlecht heeft maar één naam en dat is zorgwekkend: zonder hem wordt het moeilijk

De nederlaag tegen Cercle Brugge heeft nog maar eens pijnlijk blootgelegd waar het schoentje wringt bij RSC Anderlecht. Creativiteit is en blijft het grote probleem bij paars-wit, zeker wanneer het plan-A niet werkt.

Tegen het goed georganiseerde blok van Cercle kwam Anderlecht nauwelijks tot kansen. Het tempo lag te laag, de ideeën ontbraken en het spel verzandde te vaak in voorspelbaarheid. Pas in het slot kwam er wat beweging in de aanval.

Thorgan Hazard nam het voortouw, maar hij is ook de enige

Dat had alles te maken met Thorgan Hazard. In de laatste twintig minuten nam hij het heft volledig in handen, dook overal op het veld op en probeerde in zijn eentje het verschil te maken. Hij haalde de bal op, zette combinaties op en zorgde voor dreiging.

Zijn doelpunt kwam er nog, maar te laat om de schade te herstellen. Het illustreerde vooral hoe afhankelijk Anderlecht intussen is geworden van één speler die het verschil kan maken wanneer het collectief sputtert.

De afwezigheid van Nathan Saliba en Enrick Llansana speelde daarin een grote rol. Zonder hun duelkracht en pressing viel het systeem van Jérémy Taravel grotendeels stil.

Het succesrecept van Anderlecht is gebaseerd op intensiteit, druk zetten en fysieke aanwezigheid. Maar zodra die elementen wegvallen, blijkt er te weinig plan-B te zijn. Dan blijft enkel de individuele klasse van Hazard over.

{READALSO}

Anderlecht mag niet meer twijfelen over die twee jaar contract

Dat maakt zijn contractsituatie des te belangrijker. Spelers met zijn profiel, ervaring en rendement zijn zeldzaam én onbetaalbaar geworden voor clubs in de positie van Anderlecht. Twijfelen over een verlenging lijkt dan ook geen optie.

Zelfs op zijn 33ste zou een contract van twee jaar logisch zijn. Niet alleen om zijn kwaliteiten, maar ook omdat hij een van de weinigen is die het spel kan dragen wanneer het collectief faalt.

Ook richting de toekomst wordt dat cruciaal. Wil Anderlecht een speler als Nathan De Cat langer aan boord houden, dan moet het sportief perspectief omhoog. Europees voetbal en een sterkere kern zijn daarbij noodzakelijk.

Tot slot blijft één conclusie hangen: Anderlecht heeft zich met moeite in de Champions’ Play-offs gesleept, maar zonder Hazard was dat wellicht niet eens gelukt. Dat zegt alles over de huidige staat van paars-wit en over hoe dringend er structureel werk nodig is.