Waar Anderlecht zijn grootste fout maakte vorige zomer en die Sibierski nu wil rechttrekken

Anderlecht heeft één van zijn slechtste seizoenen ooit achter de rug. Behalve een uitstekende maand november was het vooral aanklampen met wurgen en hangen. Was de kwaliteit van de groep dan zo slecht? Het had vooral een andere reden die deze zomer zal rechtgezet worden.

We spraken Olivier Renard na de bekendmaking van de kalender van afgelopen seizoen. De sportief directeur had met een beperkt budget een kern samengesteld met vooral jeugdig talent die binnen x aantal tijd een meerwaarde moesten opleveren.

Ervaring op de bank, dat werkt niet

Dat was deels ook de opdracht van het bestuur: niet investeren in oudere jongens die straks toch geen grote transferprijs konden opleveren. In feite keken ze met jaloerse blikken naar Club Brugge, waar dat jaar na jaar lukte. Blauw-zwart verkocht spelers voor prijzen waar ze in Anderlecht enkel konden en kunnen van dromen. 

Toen we bij Renard de opmerking maakten dat er wel heel weinig leidersschap op het veld ging staan, antwoordde hij met een quote die velen de wenkbrauwen deed fronsen: "We hebben leidersschap op de bank gehaald om dat te compenseren."

Anderlecht begon het seizoen met Besnik Hasi als T1 en Edward Still, Lucas Biglia en Jérémy Taravel als assistenten. Iedereen zag daarbij meteen het probleem: op het veld maken die geen verschil. De enige met de vocale eigenschappen van een leider was Colin Coosemans.

Coosemans te ver van het spel, Hazard deed het niet

Een doelman dirigeert echter het spel niet en kan weinig bijsturen. Daarom ook het intussen gekende trucje dat als het moeilijk gaat Coosemans ineens verzorging nodig heeft. Bij Anderlecht waren ze vergeten dat al die jonge aankopen wel omringd werden door jongens als Simon Mignolet, Brandon Mechele en Hans Vanaken. Daarvoor hadden ze ook Ruud Vormer. Stuk voor stuk mannen die op het veld kunnen bijsturen.

{READALSO}

Dat besef is bij het nieuwe bestuur grondig doorgedrongen. Zonder ervaren mannen die de jonge gasten kunnen begeleiden, bijsturen en soms eens aan de oren trekken, gaat het nooit lukken. Thorgan Hazard was immers ook niet de man die eens zijn stem ging verheffen. 

Iemand die Adriano Bertaccini in lijn kon houden was er niet. Antoine Sibierski heeft zichzelf als hoofdtaak gezet om spelers te halen die dat probleem kunnen oplossen. Ze moeten natuurlijk iets bijbrengen op het veld, maar moeten vooral een ploeg bij de hand kunnen nemen in moeilijke momenten.

Spelers die eens op tafel durven kloppen zijn prioriteit

Ervaren spelers waar jonge gasten naar opkijken als ze hun mond opendoen. Een Jan Vertonghen gaat Anderlecht niet meer kunnen halen, maar het mag ook wel wat jonger. En liefst zowel in de verdediging als op het middenveld. Je wint geen topmatchen met een ploeg die het kopje laat hangen bij elke tegenslag.

Er mag gerust eens wat stevig gediscussieerd worden in de kleedkamer om zelfreflectie aan te moedigen. In de kern van afgelopen seizoen was dat amper aanwezig. Niemand werd eens individueel aangepakt als ze de taken niet naar behoren uitvoerden.

Sibierski zijn eerste transfers zullen normaal gezien zulke jongens worden. Zij zijn de prioriteit vooraleer er nog jong talent wordt toegevoegd. Een verdediger en een controlerende middenvelder. Voor de flanken mag het allemaal wel weer wat jeugdiger zijn.