De 4-4 op de Bosuil is geen ongeluk: Racing Genk moet eindelijk in de spiegel kijken

Een 1-4-voorsprong weggeven in tien minuten. Het is zo absurd dat je Antwerp-Genk kunt wegzetten als een knotsgekke wedstrijd waarin alles mogelijk was. Maar misschien was die 4-4 net iets anders. Misschien was het een wedstrijd die pijnlijk goed samenvatte waar Genk al jaren mee worstelt.

Genk heeft nooit een gebrek gehad aan spelers die goed kunnen voetballen. Het gebrek zit bij de spelers die ook kunnen winnen wanneer voetbal niet meer volstaat.

Van Alderweireld terug naar de Bosuil

In december 2022 won Argentinië het WK. Niet omdat Lionel Messi en co noodzakelijk veel beter konden voetballen dan Frankrijk, maar omdat talent er hand in hand ging met karakter. Met grinta. Met spelers die weigerden zich gewonnen te geven.

Een halfjaar later kreeg Genk zelf een les in die materie. Toby Alderweireld trapte Antwerp in 2023 naar de landstitel en maakte tegelijk een einde aan de Genkse kampioendroom. Ook daar stond een ploeg die op het beslissende moment weigerde te plooien.

Sindsdien werd Genk vijfde, derde en zevende. Vooral dat seizoen onder Thorsten Fink vertelt veel. Genk stond na de reguliere competitie vier punten los aan de leiding (na halvering) en bracht bij momenten misschien wel het beste voetbal van België. Maar in de play-offs veranderde alles. De ploeg die wekenlang boven iedereen had gestaan, zag haar voorsprong verdwijnen en eindigde uiteindelijk derde, negen punten achter kampioen Union.

Goed voetbal had Genk tot daar gebracht. Maar toen de wedstrijden zwaarder werden en de druk toenam, bleek dat niet meer genoeg. Op de Bosuil zaterdagavond duurde dat proces geen weken. Dit keer had Genk amper tien minuten nodig.

Wie trekt deze ploeg recht?

Genk heeft genoeg spelers die een wedstrijd kunnen beslissen. Maar wie beslist dat die wedstrijd niet meer verloren mag gaan? Wie trekt de ploeg recht wanneer het begint te kantelen? Wie zegt bij 1-4 op de Bosuil: vanaf hier komt er geen bal meer door?

Dat zijn vragen die verder gaan dan één wedstrijd. Genk heeft een duidelijke filosofie: jong talent aantrekken, beter maken en met winst verkopen. Technisch sterke spelers met snelheid, kwaliteit en potentieel. Een model dat de club veel heeft opgeleverd.

Maar is die filosofie stilaan niet te eenzijdig geworden?

Wanneer het spel verandert, moet ook een ploeg kunnen veranderen. Wanneer het stadion begint te koken en goed voetbal plaatsmaakt voor duels en tweede ballen, moet iemand opstaan. Een duel winnen. Een ploeggenoot wakker schudden. Desnoods een bal de tribune in trappen.

Te weinig gewicht

Genk zoekt terecht naar de volgende Karetsas, De Bruyne of El Khannouss. Naar talent, techniek en potentieel. Maar tussen al die profielen moet ook plaats zijn voor spelers die een ander soort gewicht in een ploeg brengen.

Bryan Heynen probeert die rol al jaren op te nemen. Hij is de kapitein en een natuurlijke leider, maar één speler kan niet de volledige mentale ruggengraat van een selectie vormen. Als hij er niet bij is, of er niet in slaagt om iedereen mee te trekken, blijft er te vaak een ploeg over die veel kan, maar te weinig terugvecht wanneer het moeilijk wordt.

Na de 4-4 had Jess Thorup het over verantwoordelijkheid. Matte Smets over volwassenheid. Iedereen wist wat er fout was gegaan. Genk had bij 1-4 gewoon moeten doen wat nodig was om de wedstrijd dood te maken.

Maar dat is misschien net het probleem. Genk wist wat het moest doen. Alleen was er niemand die het deed.

De vraag voor de bestuurskamer

Daarom mag de analyse niet stoppen bij Thorup, een wissel of een individuele fout. De vraag moet ook in de bestuurskamer gesteld worden. Niet of Genk zijn filosofie moet weggooien, want die heeft de club jarenlang veel gebracht.

De vraag is of Genk onderweg niet vergeten is dat een ploeg meer nodig heeft dan goed voetbal alleen.

De 4-4 op de Bosuil is geen ongeluk. Het is een spiegel. En als Genk daarin kijkt, moet het zich niet alleen afvragen waarom een 1-4-voorsprong in tien minuten verdween.

De veel ongemakkelijkere vraag is waarom deze ploeg nog altijd zo weinig spelers lijkt te hebben die zoiets simpelweg niet zouden toelaten.