Dit is de fout die Vitor Bruno maakt

De eerste echt stevige tegenstander van het seizoen heeft Sporting Anderlecht meteen met de voeten op de grond gezet. Vitor Bruno en Antoine Sibierski kunnen het paars-witte elftal niet in enkele weken tijd omvormen tot een geoliede machine. De nederlaag tegen Union legde vooral bloot hoeveel werk er nog wacht in het Lotto Park.

Dat neemt niet weg dat Anderlecht verder staat dan velen vooraf hadden verwacht. Na de moeilijke Europese zomer van vorig jaar waren de verwachtingen voor de voorrondes beperkt. Paars-wit werkte zijn drukke programma ditmaal volwassen af en liet bij momenten ook kwaliteit zien. Al moet de zege in Athene, waar het nodige geluk meespeelde, in perspectief worden geplaatst. Hetzelfde geldt voor het tweeluik met Kairat, een ploeg die in de Belgische competitie vermoedelijk zou moeten vechten voor het behoud.

Union blijft voorlopig een maat te groot voor Anderlecht

Ook na de eerste twee competitiewedstrijden waren er al signalen dat Anderlecht nog niet helemaal op punt staat. Tegen RAAL leverden de drie punten weinig overtuiging op, terwijl de nederlaag op Beveren weliswaar onverdiend was, maar Paars-wit ook daar weinig aanvalslust toonde. De focus lag toen nog volop op Europa, waardoor de prestaties in de competitie enigszins werden gerelativeerd.

Voor de Brusselse derby groeide het optimisme toch snel. De overtuigende prestatie tegen Kairat Almaty in de barrages deed sommige supporters dromen van een statement tegen Union. Zeker omdat de vicelandskampioen kort voordien een zwakke indruk had gelaten tegen Zulte Waregem. Maar dat beeld was te selectief. Union won ook de Supercup tegen Club Brugge, vernederde Westerlo en bood stevig weerwerk aan Bodo/Glimt, een tegenstander met Champions League-allures. 

Een harde vaststelling?

Voor Anderlecht kwam die vaststelling hard aan. Union speelt voorlopig nog steeds in een andere categorie, zeker zo vroeg in het seizoen. Zonder extra versterking op het middenveld lijkt Paars-wit onvoldoende gewapend om zich te meten met de twee topploegen van de competitie.

Enric Llansana kent een moeilijke seizoensstart en biedt te weinig steun aan Marco Kana en Lukas Ambros. Van die laatste mag niet elke wedstrijd een ingeving worden verwacht die alles openbreekt. Achterin was het ook uitkijken naar het duo Biancone-Pétrot tegen een tegenstander van formaat. De twee Fransen zullen bij een volgende grote test een veel sterkere indruk moeten nalaten.

Vitor Bruno moet zijn brede kern beter benutten

Vitor Bruno nam na afloop de verantwoordelijkheid voor de tegenvallende prestatie. De Portugese coach nam ook een risico door voor de derde keer op rij met dezelfde basiself te starten. Dat was zichtbaar: enkele vaste waarden oogden vermoeid en misten scherpte.

Danylo Sikan en Mihajlo Cvetkovic werken hard, maar kwamen tegen Union te vaak een fractie te laat of maakten in de laatste zone niet de juiste keuze. Joshua Nga Kana is amper 17 jaar en zou niet week na week zo zwaar belast mogen worden wanneer spelers als Oliver Antman en Marten Winkler op hun kans wachten.

De fout lag mogelijk al bij de keuzes tegen Kairat. Anderlecht had die wedstrijd donderdag normaal gezien moeten controleren, waardoor rotatie daar logisch was geweest. De andere optie was om zondag tegen Union vers bloed te brengen. Bruno deed geen van beide volledig, en kreeg daar in de derby de rekening voor gepresenteerd.

Dankzij het werk van Antoine Sibierski beschikt de coach voorin nochtans over heel wat mogelijkheden. De concurrentie wordt groot, met teleurgestelde spelers op donderdag in Europa én in het weekend in de competitie. De uitdaging voor Vitor Bruno bestaat er nu in om die offensieve weelde te laten renderen, zonder zijn ploeg fysiek op te branden.

Die rotatie wordt snel noodzakelijk. Anderlecht wacht al op 6 september een nieuwe stevige afspraak tegen Genk. Tien dagen later volgt een Europees duel met Lyon. Na de realitycheck tegen Union moet Paars-wit tonen dat het ook tegen grote tegenstanders stappen kan zetten.