Sibierski kan alle criteria hanteren die hij wil: Anderlecht moet vooral streng zijn op kwaliteit

Er wordt veel gesproken over de nieuwe rekruteringscriteria die Antoine Sibierski de voorbije weken heeft ingevoerd. Ze zijn noodzakelijk en veelbelovend, maar de Fransman zal ook veel strenger moeten zijn... op het vlak van de pure kwaliteit van de spelers.

Antoine Sibierski heeft werk voor de boeg. Dat is een open deur intrappen, een evidentie die zondag nog eens pijnlijk werd aangetoond door de complete afgang van een nochtans quasi typeploeg van RSC Anderlecht op het veld van Union SG. Een regelrechte schipbreuk: Sibierski heeft in het Lotto Park niet de rol van scheepskapitein aanvaard, maar die van reddingshond.

De voorbije weken is hij achter de schermen aan een grote schoonmaak begonnen: dat de niet-verlenging van sommigen zo snel werd aangekondigd, was een eerste signaal. Dat meerdere spelers met een nog onduidelijke status een nieuwe club mogen zoeken (denk aan Killian Sardella of Mario Stroeykens) is een tweede.

Antoine Sibierski heeft criteria, maar Anderlecht heeft kwaliteit nodig

Onlangs stelden we de grote lijnen van het "project" Sibierski bij Sporting Anderlecht voor. De nieuwe sportief directeur van paars-wit is in staat om "alles plat te branden en opnieuw vanaf een gezonde basis te beginnen", zoals men het in een bekende Franse serie zou zeggen - dat deed hij met succes bij Troyes. Zijn criteria: ervaring, leiderschap, winnaarscultuur, mentaliteit, en dat alles moet de eigen jeugd helpen zich te ontwikkelen.

Eerst wat cynisme: deze punten verschillen niet van wat elke sportief directeur altijd zegt te willen brengen. Geen enkele bestuurder baseert zijn project op onervaren spelers, zonder leiderschap, zonder winnaarscultuur, met een losersmentaliteit... Dat is pure communicatie. Het verschil zal pas blijken bij de autopsie: is Antoine Sibierski streng genoeg om zijn beloften na te komen en de valkuilen van zijn voorgangers te vermijden? We zijn geneigd het te geloven.

{READALSO}

Maar een van de vijf punten van Antoine Sibierski stelde ook dat de mentaliteit boven de pure kwaliteit zou primeren. Op dat vlak willen we toch toevoegen dat RSC Anderlecht in de eerste plaats een echt en schrijnend gebrek aan pure kwaliteit heeft: sommige spelers die door de vorige sportieve directies werden gehaald, hadden simpelweg niet het vereiste niveau. Dat is natuurlijk makkelijk achteraf praten, dat geven we graag toe. Maar we hadden het al geschreven bij de komst van sommigen.

We schieten niet alleen met scherp op de huidige ploeg, al moeten jongens als Lucas Hey, Coba Da Costa, Alexis Flips of Luis Vazquez toch duidelijk als onvoldoende worden bestempeld - en dat was van bij het begin al zo. Denk ook aan de vorige seizoenen: Peter Zulj, Kristoffer Olsson, Bubacarr Sanneh, Mats Rits, Mustapha Bundu, Justin Lonwijk, Amadou Diawara, Abdoulay Diaby... de meesten van hen hadden een grondige niveau-analyse op het moment van hun aanwerving niet mogen doorstaan.

En los van de rekrutering, waarbij intrinsieke kwaliteit soms kan volstaan, is er nog de lengte van een seizoen: het is begrijpelijk dat een speler teleurstelt terwijl hij op training wel overtuigde. Maar dat sommigen week na week slecht presteren en toch speeltijd blijven krijgen ten koste van jongeren, is onbegrijpelijk - en de voorbije jaren in Anderlecht heel gebruikelijk. Dat is in principe de taak van de coach, maar Antoine Sibierski moet daarover bijzonder duidelijk zijn. Want hoe kan Anderlecht weer Anderlecht worden als de nieuwkomers het niveau hebben... van het huidige Anderlecht, en niet het niveau dat je er mag verwachten?