De man achter WK-tegenstander Egypte: topschutter, aanvoerder en eeuwige rebel

In januari 2024 nam een echte legende van het Egyptische voetbal plaats op de bank van de Farao’s. Met 67 goals is Hossam Hassan nog altijd de topschutter aller tijden bij de nationale ploeg (één meer dan Mohamed Salah, die het record mogelijk binnenkort wel overneemt). Hassan bracht het grootste deel van zijn carrière door in eigen land, eerst als speler en later als trainer.

Op twee jaar in Europa na — eerst bij PAOK Saloniki, daarna bij Neuchâtel Xamax (met als hoogtepunt een vierklapper tegen Celtic in de UEFA Cup) — bouwde Hassan zijn reputatie uit in de Egyptische competitie, maar vooral bij de nationale ploeg. Als vijftiende meest gecapte speler ooit in het internationale mannenvoetbal is hij ook een toonbeeld van pure duurzaamheid.

Op zijn 40ste was hij zelfs nog aanvoerder van Egypte op de Afrika Cup 2006, het laatste grote internationale toernooi dat de Farao’s wonnen (in eigen land). Enkele maanden eerder had Egypte België nog met 4-0 geklopt.

Egyptisch bondscoach, de logische volgende stap

Ook als trainer bleef Hossam Hassan trouw aan de Egyptian Premier League. Op een korte passage als bondscoach van Jordanië na (waarmee hij de barrages voor het WK 2014 haalde tegen Uruguay), coachte de man uit Helwan uitsluitend Egyptische clubs vóór hij de nationale ploeg onder zijn hoede kreeg.

Sinds zijn laatste confrontaties met de Rode Duivels is Hassan misschien zijn haar kwijt, maar zijn sterke karakter zeker niet. Journalisten die bij de persconferentie na de match aanschuiven, zijn gewaarschuwd: als de Egyptische bondscoach niet tevreden is, laat hij dat zonder omwegen merken.

Op de laatste Afrika Cup was hij bijvoorbeeld bijzonder kwaad na de nederlaag in het laatste kwartier tegen Senegal in de halve finale. Om de uitschakeling te verklaren, wilde Hassan het sportieve niet bespreken en haalde hij vooral logistieke en organisatorische problemen van het toernooi aan. Van hotelkamers vol muggen tot rustperiodes die volgens hem korter waren dan die van de tegenstander, en zelfs de treinrit tussen Tanger en Casablanca die eindeloos zou hebben geduurd (hij had liever gevlogen): de bondscoach haalde zich daarmee de woede van de Marokkaanse organisatoren op de hals.

Hossam Hassan, le sélectionneur égyptien, a 𝗣𝗥𝗢𝗩𝗢𝗤𝗨𝗘́ les supporters marocains ayant encouragé le Bénin. 🇪🇬😳 pic.twitter.com/JesSF3Dki2

— ᴍᴏᴜɴᴛᴀᴋʜᴀʙ ғᴏᴏᴛ 🇲🇦 (@MountakhabFoot) January 5, 2026

In eigen land stelde hij ook teleur door met een complottheorie te komen: “Egypte is groot, het is de moeder van de Arabieren en Afrika, qua geschiedenis, aantal titels en kracht. Sommigen zijn jaloers op die zeven Afrika Cup-zeges en wilden dat we ons niet zouden plaatsen voor de finale.”

Als speler stond Hossam Hassan eveneens bekend als een kleurrijke figuur die niet over zich laat lopen. Dat hij in 2006 de Afrika Cup omhoog mocht houden met de aanvoerdersband rond de arm, zorgde voor veel emotie, maar deed de spanningen met ene Ahmed Hassan niet vergeten.

Voor Hossam Hassan door de bondscoach opnieuw werd opgeroepen voor het toernooi, was het namelijk de voormalige spits — ook bekend bij Anderlecht — die de aanvoerdersband droeg. De strijd om het kapiteinschap zorgde voor felle spanningen tussen de twee, die elkaar via de pers openlijk probeerden neer te halen.