Rudi Garcia op weg naar de uitgang? Zijn toekomst lijkt al langer beslist

In de coulissen ging het al rond vanaf de start van het toernooi: wat er ook zou gebeuren op dit WK 2026, het zou waarschijnlijk het einde betekenen van het tijdperk-Rudi Garcia. En de chaotische start van de competitie voor de Rode Duivels heeft dat gevoel alleen maar versterkt: op vijf minuten na vloog België er verdiend uit tegen Senegal, en dan was het WK-rapport even pover geweest als op het EK 2024.

Natuurlijk, laat ons niet cynisch doen: een uitschakeling in de 1/16e finales zou de bond zeker niet “geholpen” hebben. Maar het scheelde weinig of het vertrek van Rudi Garcia had voor iedereen logisch geleken, na een kwalificatiecampagne met wisselend succes. En dat kleine mirakel mag je niet vergeten wanneer de balans wordt opgemaakt.

Het vreemde geval Rudi Garcia

Volgens verschillende interne bronnen geniet Rudi Garcia intern niet de unanieme steun. Vincent Mannaert (die de Fransman nochtans zelf haalde) zou op communicatief vlak wat problemen hebben met een bondscoach die de media uitstekend bespeelt en vlot “politiek” kan antwoorden, maar in de praktijk toch vrij afstandelijk blijft.

Dat is trouwens één van Garcia’s grote sterktes: sommigen prijzen zijn discours als helder en transparant, waar Domenico Tedesco zich soms verloor in uitleg... maar op dit WK heeft hij de vragen van de pers bijna nooit écht beantwoord. Het aantal keren dat Garcia na een vraag gewoon overschakelde naar het antwoord dat hij vooraf in zijn hoofd had voorbereid, en daarmee naast de vraag antwoordde, is niet te tellen. Als oude rot in het vak weet Rudi Garcia als geen ander de zaak te ontwijken (en zeker beter dan Tedesco).

Ook bij de Duivels zelf blijft men opvallend vaag als het gaat om een duidelijke verdediging van de bondscoach. Niemand spreekt kwaad over hem, want op menselijk vlak heeft Garcia de groep aan elkaar gesmeed en alles gedaan om de sfeer zo goed mogelijk te maken — wellicht de beste sinds 2020-2021. Maar geen enkele kleedkamerleider kwam met een stevige uitspraak dat men absoluut met Rudi Garcia moet doorgaan.

Misschien ook omdat Garcia zelf zich niet met hand en tand aan zijn job vastklampt. Hij beseft dat, als hij nu vertrekt, dat via de grote poort kan en met een positieve balans. En hij zou daarvan kunnen profiteren om opnieuw een groot clubcontract te versieren, wat voor hem financieel veel interessanter is. Het is geen geheim: de KBVB zwemt niet in het geld. Voor Rudi Garcia was deze job vooral een kans om zich opnieuw te lanceren. Dat is gelukt.

Het Belgische publiek zal het niet begrijpen

De KBVB zit dus in een lastig parket: de beslissing om uit elkaar te gaan met Rudi Garcia was waarschijnlijk al bijna genomen vóór het WK 2026... maar het toernooi maakte van de Fransman plots een verrassend populaire figuur bij het publiek. De ommekeer tegen Senegal is één zaak; maar de ruime, internationaal sterk gemediatiseerde zege tegen de Verenigde Staten en een veel betere prestatie dan verwacht tegen Spanje hebben alles veranderd.

Voor het eerst sinds... 2018 (!), komt het Belgische publiek uit een toernooi met enorm veel enthousiasme en hoop voor de toekomst. En onvermijdelijk wordt Rudi Garcia gezien als één van de architecten van dat succes... ook al scheelde het weinig of het liep slecht af. Daardoor vergeet men zijn twijfelachtige keuzes bij de aftrap (de elf tegen Senegal...), de manier waarop hij op cruciale momenten spelers als Fernandez-Pardo, Lukebakio of Moreira negeerde. Zaken die de KBVB niet vergeet. En die uiteindelijk toch weinig uitmaken: nogmaals, de keuze was grotendeels al vooraf gemaakt.

Is Mark Van Bommel de oplossing?

En nu? De officiële beslissing rond Rudi Garcia zou snel moeten vallen, en de timing is eigenlijk ideaal: de volgende wedstrijden zijn pas voor de herfst. Als er een breuk moet komen, dan moet het nu gebeuren, want daarna volgt alles in sneltempo richting EK 2028. De vraag is vooral wie Vincent Mannaert zal halen om Garcia te vervangen.

De naam van Mark Van Bommel valt vaak. Een grote naam, zeker... maar zonder ervaring als bondscoach, en met een cv dat duidelijk minder zwaar weegt dan dat van Rudi Garcia. Het voordeel van de Nederlander is dat hij als coach wat moderner wordt gezien, en dat de Nederlandse “stijl” vrij natuurlijk kan aansluiten bij de Belgische kern. Maar een Nederlander na een Fransman? Dat gaat opnieuw stof doen opwaaien, terwijl het ondertussen al tien jaar is dat het Belgische publiek een echte “nationale” bondscoach vraagt. Het probleem: alle Belgische topkandidaten zijn onbereikbaar...