Van Bommel gunde Seys en Lavia een basisplek: het waren de enige twee wijzigingen ten opzichte van het debuut van de kersverse bondscoach in Italië. Langs Franse zijde wisten we dat Kylian Mbappé zou ontbreken door een knieblessure, maar ook van de andere namen uit de basiself tegen Turkije bleef amper iets over. En wat een weelde heeft het Franse voetbal momenteel.

Want ook die zogeheten B-ploeg kan er wat van. De snellere voetjes waren bij Les Bleus te vinden: Frankrijk eiste het overwicht op. België koos zijn momenten om hoog druk te zetten en stak ook veel diepgang in zijn spel wanneer het de bal had. Zo ging het toch snel op en neer en was het een leuk schouwspel om naar te kijken. What a difference a coach makes, langs beide kanten. Dank hiervoor alvast aan de heren Van Bommel en Zidane.

Heet standje voor het doel van Lammens

Frankrijk speelde geregeld vlot onder de druk van België uit. Doué pakte uit met een heerlijke dribbel en knalde pardoes op de dwarsligger. Enkele minuten later trapte de vrijlopende Lepaul de voorzet van Doué in één tijd in de armen van Lammens. Met het einde van het eerste halfuur in zicht ontsnapten de Duivels nogmaals. Lammens verwerkte aanvankelijk de vrijschop van Akliouche onvoldoende.

Onze doelman had wel de verdienste dat hij snel rechtkrabbelde om de man van de herneming het zo moeilijk mogelijk te maken. Er volgde nog twee Franse pogingen, één keertje moest Lavia zelfs de bal van de lijn halen. Frankrijk was dus de gevaarlijkste ploeg in de eerste 45 minuten, al betekent dat niet dat België ongevaarlijk was.

Niemand aan tweede paal op voorzet Ngoy

De gevaarlijkste momenten van de Belgen: De Ketelaere die een teruglegger van De Bruyne net niet kon verlengen, een opportunistische lob van De Bruyne en een lage voorzet van Ngoy. Op aangeven van die laatste zou er altijd gescoord geweest zijn als er een Belg was opgedoken aan de tweede paal.

Het was echter toch weer Frankrijk dat de tegenstander na de pauze achteruit duwde en het had ook wat vuurkracht meegenomen naar Brussel. Doué knalde voorlangs, Da Cunha trof van nog verder de paal. Lammens bracht redding op een volgende poging van Doué, waarna Lepaul de herneming naast tikte. In de loop van de de tweede helft gooide Zidane er nog Dembélé en Olise op. Lekker als je dat kan.

Toch mocht niet vergeten worden dat het nog altijd 0-0 stond en dus ook België nog kon dromen van de overwinning. Na balverlies van de Fransen speelde De Ketelaere op counter door naar Lukebakio. De invaller stuitte op Maignan. Dichter dan dit waren de Rode Duivels bij het openingsdoelpunt nog niet geweest.

Het was het begin van een nieuwe periode van Duivelse schwung. De Belgen hebben dus zeker ook hun periodes gehad. In de slotminuten was het echter toch Frankrijk dat toesloeg via Olise. Hij creëerde ruimte voor zichzelf met een ferme rush en trapte de 0-1 netjes in het hoekje. Een klasseflits. We moeten toegeven dat het verdiend is. België heeft 3 op 6 na het eerste tweeluik in de Nations League.