Om te beginnen: we weten niet of er nu journalisten of harde kern-fans in de persbox zaten. Die mannen maakten een lawaai waar menig vuvuzela-trompetier jaloers op zou zijn. Och ja, zo kregen we toch nog wat sfeer mee, want blijkbaar vinden ze in Amerika dat de pers achter glas moet zitten.

Dramatische start

Voor de rest was het weer zover: de openingsmatch van de Rode Duivels werd er geen om over naar huis te schrijven. De eerste kans van de match was wel voor de Belgen met De Bruyne die niet ver naast trapte. En grotendeels hadden ze ook controle over de match.

Maar het was weer één moment van onoplettenheid en het stond 0-1. Meunier dekte niet genoeg door op Ashour, die met één beweging vrij stond aan de rand van de zestien en de middenvelder knalde héél hard en onhoudbaar in het hoekje waar zelfs de uitgestrekte armen van Courtois niet bij konden.

Daar sta je dan: match 1 en meteen al met de rug tegen de muur. Want ze wilden toch iets laten zien. Egypte had echter een plan. Doku mocht absoluut geen acties maken. En daarvoor waren alle middelen toegelaten. De scheidsrechter van dienst, de Braziliaan Ramon Abatti, liet ook gewoon begaan. 

Wat je kon verwachten, gebeurde ook: Egypte ging bij balverlies met zeven man voor zijn goal liggen. Er was quasi geen doorkomen aan. Er moest van afstand geschoten worden, maar dat werd ook goed afgedekt. En als Trossard dan eens een goede mogelijkheid kreeg, trapte hij naast de bal. 

Big Rom, redder des vaderland

De tweede helft werd een zenuwslag. Het ging constant over en weer. De Bruyne schilderde een vrije trap tegen de paal, maar in de omschakeling was het telkens vrouwen en kinderen eerst om de snelle Egyptenaren bij te benen. Meunier had het bijzonder moeilijk tegen Ashour en aan de overkant had Castagne en later De Cuyper het ook niet onder de markt omdat Trossard voor geen meter mee verdedigde. 

Vroeger dan verwacht moest Rudi Garcia naar Romelu Lukaku teruggrijpen. Hij moest een halfuur gaan wegen op de Egyptische verdediging. En dat deed hij ook. En hoe! Hij stond amper 10 seconden op het veld toen Hany onder druk van Lukaku de bal in eigen doel duwde. Tja, anders had Big Rom het wel zelf gedaan. Wat een entree!

De stress bleef echter, want elke keer Egypte counterde, was het bibberen. Er waren ook wel kansen voor de Duivels, maar de beste werd gepakt door doelman Shoubir, die een kopbal van De Bruyne op miraculeuze manier uit zijn verste hoek haalde. 

We hadden echter een heel goeie Mechele nodig om verdere schade te vermijden. We hebben in ieder geval een punt en dat is belangrijk, maar in de volgende matchen zal het ook beter moeten.