Edward Still had wijzigingen aangekondigd en die kwamen er ook. Zowel qua opstelling als qua tactiek. Kanaté kwam in de plaats van de verkochte Angulo en Bertaccini moest het alleen in de spits zien te rooien. Degreef op rechts, Maamar op linksback, Sardella op rechtsback en Diarra centraal. Dat zijn al geen kleine wijzigingen meer. 

Het vuur zat erin, zowel bij Anderlecht als Antwerp

Bij Antwerp was het enkel Dierckx die weer in de ploeg kwam en Verstraeten die weer achteruit schoof. En wat leverde het op? Wel, een wedstrijd aan 100 km/u vanaf het begin. Niet dat er veel kansen te noteren vielen, maar er werd wel strijd geleverd. Bij Anderlecht was dat al winst tegenover de voorbije weken.

Paars-wit speelde mer bevrijd en verzorgder. Het was niet meer zo stereotiep toen altijd Angulo gezocht werd. Kanaté kreeg ook wel veel de bal, maar met Degreef liep er deze keer een echte rechtse winger waardoor die kant niet meer overgeslagen werd. Het bracht meer variatie. 

Janssen sloeg toe uit de zoveelste hoekschop

Antwerp speelde dan weer rechttoe-rechtaan. Snel diep spelen naar de twee spitsen en Somers, die zoals gebruikelijk de flank afdweilde. Twee kansjes kwamen er uit voort. Eerst Saliba die Nozawa op zijn weg vond en daarna Somers die wild naast schoot.

Maar het venijn zat hem in de staart van de eerste helft. Na de zoveelste corner verlengde Janssen richting tweede paal en de 0-1 stond op het bord. Hoe belangrijk hij is, kan niet meer benadrukt worden. Want Vandeplas had net daarvoor ook alleen voor Coosemans gestaan en zag de doelman aan het langste eind trekken. Dat moet je Janssen allemaal niet geven.

Anderlecht heeft geen enkele afwerker, Sardella en Diarra rood

Bertaccini had nog voor de pauze de gelijkmaker aan de voet, maar schoot vanuit de draai naast. Als de eerste helft al strijd was, werd de tweede dat nog meer. Het spel lag slag om slinger stil door irritante fouten. Anderlecht domineerde, maar de beste kans was wel voor Antwerp. Vandeplas kon een schitterende voorzet niet binnen duwen.

Vooraan bij Anderlecht was het huilen met de pet op. Er zit blijkbaar echt niemand meer in de kern die een goal kan maken. Bertaccini probeerde het, invaller Verschaeren een paar keer, Maamar... allemaal met hetzelfde resultaat. De afwerking toont een groot gebrek aan kwaliteit.

Tot overmaat van ramp voor de thuisploeg kreeg Sardella nog zijn tweede geel voor een fout op Dierckx, met nog 20 minuten te spelen. Even later stonden ze zelfs met negen toen Diarra volledig onnodig op de hiel van Al-Sahafi ging staan. Meer dan terecht rood, donkerrood zelfs. Zo kan je natuurlijk op niet veel meer hopen. 

Antwerp kreeg kansen om de terugmatch met een gerust gemoed te kunnen aanvatten, maar maakte ze niet af of Coosemans stond pal. Zo wordt het toch nog spannend volgende week. Tja, als Anderlecht eens een bal tussen de palen krijgt, want anders...