Interview Obelgix, de bekendste Rode Duivel-supporter, doet boekje open over WK-avontuur

Na Axelle, wiens gezicht tijdens het WK in Brazilië in 2014 veel Belgische supporters bijbleef, zijn het nu de rosse vlechten van Obelgix die – op een heel andere manier – de tribunes van de trouwste Rode Duivel-fans doen opleven.

Onder het kostuum, in een zwart-geel-rode versie van de trouwe kompaan van Asterix, schuilt Nicolas Dardenne: een veertiger die onder meer manager van de Delhaize-winkels in Wezembeek-Oppem en Neerpede is.

Een uitzonderlijke match

Hij weigert om zichzelf “supporter nummer 1” van onze nationale ploeg te laten noemen, uit respect voor andere fans die nog actiever zijn dan hij. Maar uiteraard was hij er maandag in Seattle wél bij – en hij kwam vaak in beeld zodra de vreugde van de Belgische supporters moest getoond worden. Dat was ook niet vreemd, na de demonstratie van de Rode Duivels tegen gastland Verenigde Staten (1-4).

Tussen de verschillende verplaatsingen met vliegtuig en auto richting Los Angeles, waar België het vrijdag in de kwartfinale opneemt tegen Europees kampioen Spanje, blikt Obelgix terug op de emoties van die match tegen de VS, die een speciale plaats krijgt in het grote duivelse geschiedenisboek. "Het was echt een uitzonderlijke wedstrijd, in die zin dat we – spelers én supporters – wilden tonen dat alles op het veld beslist zou worden, om de beslissing van de FIFA en Donald Trump te counteren", legt Nicolas uit bij ons.

Hoe werd de beslissing van de FIFA om de schorsing van Folarin Balogun uiteindelijk toch te annuleren onthaald door de supporters ter plaatse? "Dat is een schandalige beslissing, niet ethisch. Het heeft me diep geshockeerd", vindt Obelgix. "Maar veel Amerikanen waren het er ook niet mee eens", voegt hij eraan toe.

Angèle aanwezig tijdens de fan walk

Hoe was de sfeer in Seattle? Een stad die vanzelfsprekend haar nationale ploeg steunde, maar de Rode Duivels intussen al drie keer aan het werk had gezien. En ook de stad waar de Belgische ploeg sinds het begin van het toernooi haar basiskamp heeft. "Je zag niet veel Belgen, behalve in de fan zone, waar toch wel een duizend Belgische supporters geweest moeten zijn", vertelt Obelgix. "In de straten liepen Amerikanen rond in nogal grappige outfits. Er reden grote wagens rond met Amerikaanse vlaggen erop. In de fan zone was er een stevige ambiance met de DJ en alles erop en eraan, en daarna deden we een mooie fan walk naar het stadion, met onder meer Angèle die bij ons aanwezig was. Er zat volk in het stadion."

Amerikanen vol vertrouwen

Op sociale media circuleerden heel wat berichten en video’s van Amerikaanse supporters die erg zeker waren van een goede afloop voor hen. Was dat ter plaatse ook zo? "De bars zaten stampvol Amerikanen. Ze waren ervan overtuigd dat ze ons ‘op z’n Trumps’ zouden afmaken. Maar ze botsten op een harde noot. En ik ben trots op ons land: op wat ze als ploeg hebben gedaan, en op de supporters ter plaatse die maar bleven aanmoedigen. Ik ben er trouwens een beetje hees van."

Was het stadion, dat logischerwijs voor de thuisploeg was, vijandig voor de Rode Duivels en hun supporters? "In de tribunes zaten 99% Amerikanen en 1% Belgen. Gelukkig scoorden we snel, waardoor we meteen in een sterke positie zaten", legt Obelgix uit. "Dat temperde het enthousiasme bij de Amerikanen, en de tweede goal deed hen natuurlijk pijn. Toen ze terugkwamen tot 1-1 voelde je wat meer druk, zeker toen ze ‘USA, USA, USA’ begonnen te scanderen. Maar nadien hebben we nooit het gevoel gehad dat de Amerikanen ons in de match overvleugelden", vervolgt hij.

Een rode kaart voor Trump

Romelu Lukaku maakte indruk met zijn viering, waarbij hij ironisch het bekende danspasje van Donald Trump nadeed. Maar ook Nicolas Dardenne kon het niet laten om de Amerikaanse president een sneer te geven. "Ik had trouwens een rode kaart bij die ik bij elke fout bovenhaalde, om Donald Trump te tonen dat hij een grote idioot is (sic)."

Fair play na de match

Na het laatste fluitsignaal konden alle aanwezige Belgische supporters de overwinning vieren. "Er was een geweldige sfeer na de match in de fan zone met de DJ’s. We hebben daar nog zeker twee uur gedanst voor we richting het centrum van Seattle trokken", zegt Obelgix. "Na de match kwamen alle Amerikanen ons feliciteren en wensten ze ons succes tegen Spanje, omdat ze niet willen uitgeschakeld zijn door een land dat er in de volgende ronde meteen uitgaat. Ze waren supervriendelijk, kwamen ons zelfs hugs geven. Echt super fair-play", besluit de Belgische supporter.

Geen echte ‘soccer’-koorts

Deze Wereldbeker werd aangekondigd als een kantelmoment voor de toekomst van ‘soccer’ in het land van Uncle Sam. Maar leeft het toernooi ook echt in de gaststeden? "Dit WK is speciaal, omdat de steden enorm groot zijn en veel mensen het ook gebruiken om te gaan bezoeken. Ik ben zelf naar Monterrey geweest, naar Yosemite. Je ziet wel dat de matchen op tv worden uitgezonden, maar je voelt geen echte superhype rond soccer in het hele land" vindt Obelgix.

De bekendste supporter van de Rode Duivels was wél onder de indruk van de stadions. "Ze zijn uitzonderlijk. Je kan chicken wings eten, nacho’s, burgers. En ze serveren je bier in het stadion zonder dat je zelf moet gaan halen", vertelt hij.

Een unieke ervaring, maar wel duur

Het is duidelijk: Obelgix beleeft volop zijn American Dream. "Ik maak iets waanzinnigs mee. Mijn personage blijft daar hangen. Mijn fun-kant trekt mensen aan die zich goed amuseren. Ik heb een geweldige tijd. Ik combineer de matchen met momenten met mijn familie, die ik heb teruggezien in Los Angeles, Yosemite of Monterrey, om walvissen te gaan spotten. We maken een mooie reis", vertelt hij tevreden.

Maar aan dat geluk hangt ook een prijskaartje. "Het klopt dat het heel, heel duur is. Ik had niet verwacht dat het zó veel zou zijn. Ik was verrast door de bedragen zonder belasting, waar je dan nog eens 20% bij moet tellen. Maar goed: dit moest ik één keer in mijn leven gedaan hebben. Ik ben geen fan van Trump, maar ik hou van de Amerikanen en hun mentaliteit. Ik ben heel blij dat ik hier ben", besluit hij.

Nicolas Baccus