Analyse Alle redenen waarom lang en moeilijk seizoen dreigt voor KV Mechelen
Foto: © photonews
Als het klassement na vijf speeldagen de maatstaf is voor de rest van het seizoen, weten ze bij KV Mechelen hoe laat het is. Tenzij er straks eens een reeks volgt zoals in 2020-2021 (toen ging KV van een zestiende plek in december nog naar de top 8 en ei zo na winst in Play-off 2), dreigt er een lang en moeilijk seizoen. We zetten de redenen hiervoor op een rijtje.
Van overlevingskunsten naar kaas met gaten
Met 13 tegentreffers heeft KV na vijf speeldagen de op één na slechtste defensie. Vorig seizoen verstond KV de kunst om moeilijke momenten te overleven, vaak dankzij tussenkomsten van Halhal en Konaté (en Miras natuurlijk). Inmiddels vormen Marsa, Marijnissen en Eerdhuijzen het hart van de defensie. Bij de minste beweeglijkheid bij aanvallers van de tegenstanders worden ze in verlegenheid gebracht. Wellicht hebben ze tijd nodig om beter op elkaar ingespeeld te geraken. Van overleven is alleszins geen sprake meer en daarmee is het DNA van de ploeg van vorig seizoen weggevaagd.
Geen continuïteit vooraan
Aan de andere kant van het veld zijn er eveneens zorgen. In de spits is het al een grote zoektocht geweest. Na de voorbereiding leek Raman eerste spits te worden, maar dat plan werd na één competitiehelft voor bekeken gehouden. Mbasi is een ontdekking: logischerwijs zal de 18-jarige ups en downs kennen. Ayodele werd een week na zijn eerste goal in de basis gedropt, maar blesseerde zich. Uiteindelijk is het wellicht Boersma die de fakkel terug moet overnemen.
Impact sterkhouders
Om uiteenlopende redenen kunnen de sterkhouders van vorig seizoen onvoldoende impact uitoefenen. De pas aangehaalde Boersma maakte in Play-off 1 drie doelpunten, maar kwam niet fit terug uit vakantie. De flitsen van Van Brederode zijn er nog te weinig. Hammar is een schim van de sterke balrecuperator van vorig seizoen: hij toont nog wel zijn tomeloze inzet, maar het lijdt minder tot het winnen van de tweede bal. Miras krijgt zo weinig bijstand van zijn verdediging dat zijn vermogen als puntenpakker gereduceerd wordt zonder dat hem veel verweten kan worden.
Transferitis en jonge kern
Het is een goede zaak dat de transferperiode achter de rug is. Marsa, Koudou en Van Brederode zijn gebleven, maar hebben wel een hele zomer in hun achterhoofd gehouden dat er misschien iets uit de bus zou komen. KVM heeft gecasht maar ook behoorlijk uitgegeven. Er is echter vooral jong ingekocht (met Eerdhuijzen en Praet als uitzonderingen, maar er vertrokken ook 2 spelers van 32) en het zal tijd vergen om het maximale te halen uit die talenten. Volgens de cijfers van Transfermarkt had KVM tot dusver het op drie na jongste basiselftal uit de JPL met een gemiddelde leeftijd van 23,4 jaar.
Geen eenheid
Er is geen eenheid: dat is momenteel misschien wel het grootste maar ook het meest oplosbare probleem. Het niet op elkaar afgestemd zijn uit zich vooral achteraan. De kwestie is echter ook dat niet iedereen aan hetzelfde zeel lijkt te trekken. In Charleroi leken de meningen verdeeld: moesten ze nu druk zetten of in blok spelen? Na Westerlo hoorden we dat ze moesten ontdekken welke richting ze als ploeg uit wilden. Het is zorgwekkend om dat na speeldag 5 nog te moeten ontdekken. Als de sleutel om die eenheid te vormen wel gevonden wordt, kan dit wel leiden tot een grote verbetering.
Krediet van de coach
Het seizoen 2025-2026 zindert nog na, maar niet op de manier waarop je zou denken bij de club die voor het eerst Play-off 1 haalde. De coach krijgt bij een aanzienlijk deel van de supporters de verantwoordelijkheid voor het ook vorig seizoen al vaak matige spel, maar geen krediet voor de positieve realisaties van toen. Uiteraard komt hij na de huidige resultaten alleen maar meer in hun vizier. De roep om aanvallender voetbal was groot, maar het balbezit tegen Westerlo (57%) en in La Louvière (66%) bleek ook niet de weg naar het beloofde land.
Vanderbiest geniet in de bestuurskamer iets meer krediet. Die sluimerende onvrede bij de fans verklaart wel waarom al van bij de tweede nederlaag de leuze 'bloed, zweet en tranen' van de tribunes rolt. Met hun kritiek op het spel hebben ze gewoon gelijk. Twee ballen tussen de palen tegen Gent en Westerlo en zelfs nul tegen Charleroi: naast de resultaten oogt ook de manier waarop niet fraai. Als een stunt tegen Anderlecht uitblijft, volgt in Lommel al een vroege bepalende wedstrijd voor Vanderbiest (en bij uitbreiding heel Malinwa).
Schrijf je nu in voor de Voetbalkrant nieuwsbrief
