Jérémy Taravel had voor de zoveelste keer veranderingen in zijn elftal aangebracht. Deze keer mocht Marco Kana op het middenveld beginnen en stond Camara op de rechtsachter, waardoor Maamar naar de linksachter verhuisde. Taravel wou meer defensieve zekerheid en snelheid op de flanken...

Zorgane twee keer alleen gelaten

Bracht het veel zoden aan de dijk? We zouden zeggen van niet... Na 70 seconden kreeg Sykes al de kans om de score te openen na een vrije trap. Aan de overkant was Anderlecht ook wel gevaarlijk, maar er ging minder overtuiging van uit. Elke keer Union aanviel, voelde je dat er iets kon gebeuren.

En dat gebeurde dan ook. Iets meer dan een kwartier gespeeld en iedereen was Zorgane vergeten aan het penaltypunt. De middenvelder kopte makkelijk binnen: 0-1. Even later zouden ze dat bij Anderlecht nog eens overdoen. Zorgane kreeg tijd en ruimte om naar binnen te dribbelen en uit te halen: 0-2.

Tegen dit Union zou dat match gespeeld zijn normaal gezien, maar Anderlecht knokte zich zowaar terug in de match. Maamar won een duel van Khalaili, ging door en leverde de perfecte voorzet op Cvetkovic af. De Serviër kopte hard binnen.

Sardella uitgesloten voor "kopstoot"

De thuisploeg putte er moed uit en ineens werden hun aanvallen ook een pak overtuigender. Anderlecht zette zijn voet naast die van Union. Het leek erop alsof de match ging kantelen. Tot... in de slotfase van de eerste helft er een opstoot uitbrak op het veld. In de nasleep kreeg Sardella - na VAR-tussenkomst - een rode kaart. Een lichte beweging van het hoofd richting Guilherme was genoeg. Heel spijtig, want het was een goeie match tot dan.

De tweede helft werd zo heel wat minder spannend. Met een man minder probeerde Anderlecht wel nog, maar het was vechten tegen de bierkaai. En toen Guilherme wat te veel ruimte kreeg, was de match helemaal gespeeld. De Braziliaan krulde het leer heerlijk in de verste hoek. Coosemans stond erbij en keek er naar. 

Veel was er vanaf dan niet meer te zien. Het was wachten of Union het gaspedaal nog wou induwen. Niet echt dus. Maar als repetitie voor de bekerfinale was het alvast voor Anderlecht weeral een klap.

Door de Brusselse rivaal in het eigen stadion verslagen worden doet nog altijd pijn. Union komt weer aan de leiding en bewees nog maar eens hoe geslepen en ervaren ze wel zijn. We blijven het herhalen: Club Brugge zal van goeie huize moeten komen om ze van hun tweede titel op rij te houden.