Nieuw-Zeeland-België werd vooraf door iedereen gezien als David tegen Goliath. Maar uiteraard kent iedereen het verhaal van David met zijn slinger. De Nieuw-Zeelanders hadden die echter vergeten in hun valies steken. De Rode Duivels domineerden de match van bij het begin, maar...

We hebben toch wel een scoreprobleem. Dat mogen we zeggen ondanks de eindstand. Uit een korf aan kansen, scoorden we in de eerste helft maar één keer. De Bruyne, De Ketelaere, Vanaken, Trossard, Doku, zelfs Theate hadden allemaal mogelijkheden, maar het was enkel Trossard die een hoekschop van De Bruyne tegen de netten kon werken.

Trossard speelde zijn beste match als Rode Duivel

Die bal viel via een Nieuw-Zeelander voor zijn voeten en de Arsenal-winger was er als de kippen bij. Trossard was trouwens de beste man op het veld. Goed druk zettend, veel bewegend en ook kwistig met passes strooiend. De 0-1 was oververdiend, maar dat had al een pak meer moeten zijn bij de rust.

In Egypte-Iran stond het intussen 1-1 en als België op dat moment twee keer meer gescoord had, waren we zelfs dan al virtueel eerste geweest. Het had de zenuwachtigheid bij de anderen in de groep alleen maar groter gemaakt. Nieuw-Zeeland was immers nergens. Dit soort ploegen hadden we drie jaar geleden nog met haar en huid opgevreten. 

Maar er was nog te veel voorzichtigheid. Doku deed wel aardig wat jongens in het zand bijten, maar ging nooit eens diep. Altijd de bal in zijn voeten. Geef die Fernandez-Pardo nu eindelijk eens wat speeltijd zeg! Die jongen hoeft de bal niet altijd in zijn voeten te hebben en kan tegenstanders op snelheid pakken in hun rug. 

Tja, wij zijn natuurlijk geen bondscoach, maar na tien minuten in de tweede helft had Garcia toch wel hetzelfde idee. Trossard had toen wel al zijn tweede van de avond gemaakt. Eerst afgeblokt en daarna mooi binnen geschoten. We kunnen ons vergissen, maar dit moet ongeveer zijn beste interland ooit geweest zijn voor België.

De Bruyne voor de virtueel eerste plaats

Nog eentje om virtueel eerste te worden... Ze bleven aandringen, maar de bal gaat er echt zo makkelijk niet meer in. Kansen genoeg om er op dat moment al tien gescoord te hebben, maar De Bruyne en Fernandez-Pardo hadden geen geluk bij hun afwerking. 

De 11de keer was de goeie. Trossard weer met het harde werk en hij werkte de bal voor de voeten van De Bruyne. KDB liet al zijn frustratie de vrije loop in zijn trap en de bal verdween eindelijk in de hoek. 3-0 en dus aan de leiding op dat moment. 

Nieuw-Zeeland scoorde echter onverwacht nadat Courtois een bal in de voeten van Just sloeg. Maar op dat moment stond Lukaku al aan de kant om in te vallen. Een minuut later stond het 1-4. Jawel, Big Rom. Maar de schilderwerken van Raskin mochten er ook wel zijn. Ja, en toen was het wachten tot de match Egypte-Iran gedaan was. Daar scoorde Iran in de slotfase zowaar nog waardoor België, jawel... eerste worden.