Word fan! 2736

Info Antwerp

Volledige naam: Royal Antwerp FC
Nummer: 1
Opgericht: 1880
Aansluitingsjaar: 1895
Stadion: Bosuil
Website: www.rafc.be
E-mail: info@rafc.be
Telefoon: 03 328 08 60
Sponsors: Ghelamco, Golden Palace, Heylen Vastgoed, Alken Maes, Jako
Budget: 35.000.000 €
Bijnamen: The Great Old

Geschiedenis

Geschiedenis Antwerp

Royal Antwerp Football Club (RAFC) werd opgericht in 1880 en is met stamnummer 1 de oudste club van België. Oorspronkelijk werd er meer dan alleen gevoetbald (de naam was ook Antwerp Athletic Club). Rugby, tennis en cricket waren andere sporten die in de club beoefend werden. Zeven jaar later kwam er dan een echte voetbalploeg onder de naam Antwerp Football Club.

De club was een van de stichtende leden van de Belgische voetbalbond en nam deel aan de allereerste competitie in 1895. De ploeg kwam in de beginjaren een aantal keer dicht bij een titel maar onder meer Racing Club de Bruxelles hield Antwerp van een prijs na testwedstrijden in 1900. Het is ook in deze periode dat de grote rivaliteit met Beerschot tot stand kwam. Veel spelers trokken richting Kiel en daardoor moest RAFC op een lager niveau aan de slag.

In 1923 trok Antwerp naar een nieuw stadion, de Bosuil. Het legendarische stadion bood in die tijd plaats aan 40.000 supporters en de nationale ploeg werkte er zijn interlands af. In 1929 won de club zijn eerste landstitel na testwedstrijden tegen aartsrivaal Beerschot. Rood-wit was in de jaren ’30 een echte topclub en werd nog één keer kampioen (1931).

De komende decennia werd Antwerp meer een meer een middenmoter, al won het nog wel een derde landstitel in 1944. Vooral in de jaren ’50 zwakte de ploeg wat af, al was er bij het 75-jarige bestaan van de club (1955) wel reden tot feest: Antwerp won de beker van België voor de eerste keer. Tegen het einde van dit decennium werd The Great Old voor een vierde keer kampioen (1957) met zes punten voorsprong op Anderlecht. Het jaar daarop eindigde het met even veel punten als Standard, maar werd de Waalse ploeg kampioen omdat het minder verliesmatchen had. RAFC speelde wel Europees, onder meer voor 55.000 toeschouwers tegen Real Madrid.

Daarna kwam er een mindere periode in de geschiedenis. De ploeg zakte meer en meer af en degradeerde in 1968 als voorlaatste in de stand. Gelukkig voor de Antwerpenaren bleven ze maar twee seizoenen in het vagevuur van tweede klasse. Ze klommen langzaam weer op en werden in zowel ’74 als ’75 tweede. De jaren daarop gingen met ups en downs, maar in het seizoen 1989/1990 gebeurde iets wonderbaarlijks. Antwerp speelde in de UEFA Cup tegen het Bulgaarse Vitosha Sofia. Nadat de heenwedstrijd op 0-0 was geëindigd stonden ze in eigen huis één minuut voor tijd 1-3 achter. Er werden zes minuten extra tijd gegeven en rood-wit boog de 1-3 nog miraculeus om in een 4-3 overwinning. Uiteindelijk strandde het schip in de kwartfinale tegen FC Köln.

In 1992 won het na 37 jaar nog eens een beker van België, na een spannende strafschoppenreeks tegen KV Mechelen. Door die bekerzege speelde de ploeg het jaar erop Europees. De club was er succesvol en stootte door tot de finale, waar Parma op Wembley te sterk was ( 3-1). Antwerp is hiermee de laatste Belgische ploeg die in een Europese finale speelde. Ondertussen waren er ook problemen met het bouwvallige Bosuilstadion dat aan capaciteit verloor omdat enkele tribunes dicht moesten of gesloopt werden.

Na een degradatie in 1998 promoveerde de club terug in 2000. Na vier jaar werd The Great Old opnieuw veroordeeld tot tweede klasse. Na enkele turbulente jaren kon stamnummer één pas in 2017 de promotie naar de Jupiler Pro League afdwingen. Mede dankzij de miljoenen van de steenrijke voorzitter Paul Gheysens heeft Antwerp zich sindsdien opgewerkt tot een Belgische topclub. In het seizoen ’20-’21 eindigde Antwerp onder Franky Vercauteren zelfs op de tweede plaats.

Palmares Antwerp

Het stamnummer één won vier keer de titel in de Belgische hoogste klasse. Al moeten we voor de laatste titel alweer naar het seizoen ’56-’57, meer dan zestig jaar geleden. Naast vier landstitels pronken er ook drie nationale bekers in de Antwerpse prijzenkanst. Antwerp won de beker van België voor het laatst in het seizoen ‘19/’20. In volle coronapandemie won underdog Antwerp in een leeg Koning Boudewijnstadion van Club Brugge. Lior Refaelov lukte op aangeven van Simen Juklerod het enige doelpunt van de wedstrijd.

In het seizoen 1992-1993 was Antwerp actief in de Europacup II, beter bekend als de Beker der Bekerwinnaars. Antwerp knokte zich in de finale door achtereenvolgens Glenavon (Noord-Ierland), Admira Wacker Wien (Oostenrijk), Steaua Boekarest (Roemenië) en Spartak Moskou (Rusland) uit het tornooi te kegelen. Op 12 mei 1993 had Antwerp afspraak met de geschiedenis. De finale op Wembley tegen het Italiaanse Parma ging echter met 3-1 verloren. Francis ‘Cisse’ Severeyns scoorde een iconisch doelpunt voor Antwerp. Voor deze finale gaf coach Walter Meeuws onder de lat de voorkeur aan Stevan Stojanovic. Eddy Wauters, de toenmalige flamboyante voorzitter van Antwerp, zag echter liever de ervaren Ratko Svilar in doel staan. Het werd de aanleiding voor een stevige discussie.