Het gerucht dat Lauberbach niet zou starten wegens transferperikelen, bleek onwaar. De enige wijziging van Vanderbiest was om Marsa een plek te geven in de driemansdefensie. Westerlo-trainer Charaï gaf nieuwkomers Ourega en Saito de gelegenheid om hun stempel te drukken. Saito had hier niet lang voor nodig. Piedfor t vond hem in de rug van Servais, Ferri rondde af op aangeven van de Japanner (0-1).

Nochtans was KV Mechelen de ploeg met de meeste aanvallende intenties. De thuisploeg had overwicht en ook twee uitstekende kansen op de gelijkmaker. Eerst lag een uitbraak van Kireev aan de basis: hij vond in tweede instantie Van Brederode, die spectaculair over trapte. Van Brederode creëerde zelf de tweede kans, maar miste nog nadrukkelijker. Oog in oog met Jungdal besloot de Nederlander naast.

Na de pauze hing zowel de 0-2 als de 1-1 in de lucht. Na een omschakeling kwam Sakamoto vanuit een schuine positie alleen voor doel. Miras kon met een beenveeg Mechelen in de match houden. Kort hierna had het gelijk kunnen staan. Een afgeweken poging van Marsa van in de rechthoek strandde op de dwarsligger. Na dit prangende begin van de tweede helft viel het weer eerder wat stil.

Veel pogingen van Mechelen maar weinig binnen het kader

Westerlo leunde vooral achteruit en loerde op de tegenaanval om de doodsteek te kunnen geven. KV Mechelen bleef het vol goede wil proberen, maar het bleek geen evidentie om het Westelse blok te doen kraken. Na 80 minuten gaven de statistieken  het volgende aan: 13 doelpogingen van Mechelen maar 0 tussen de palen. Dat zegt genoeg.

Desondanks verdiende Malinwa absoluut de gelijkmaker. Die kwam er ook nog in de slotfase. De vijftiende Mechelse doelpoging was de eerste binnen het doelkader: Mrabti kopte de 1-1 tussen de netten. Met dit punt beent KVM Gent weer bij, maar ploeg in vorm Charleroi is zo wel  genaderd tot op twee punten. Westerlo had ook liever wat meer ademruimte gehad ten opzichte van de onderste vier ploegen.