Anderlecht begon wervelend aan de partij en leek een vervolg te breien aan de wedstrijd tegen Antwerp. De eerste 20 minuten voetbalde paars-wit zo goed als constant op de helft van La Louvière en puzzelde ook een paar heel leuke aanvallen in elkaar. De positiewissels waren niet te volgen. Sardella stond zo ineens diepe spits en De Cat rechtsachter, om maar een voorbeeld te geven.

20 minuten het Anderlecht vanop Antwerp

Maamar, Bertaccini, Verschaeren en Hazard kregen allemaal kansen, maar het vizier stond niet zo scherp afgesteld als donderdag. Maar toch, het leek wachten tot de wit-groene afweer het zou begeven. Dat gebeurde echter niet en La Louvière speelde het slim. 

Na die openingsfase besloten ze om het tempo uit de wedstrijd te halen. Peano begon te treuzelen bij uittrappen, ze lokten foutjes uit en namen hun tijd bij elke stilstaande fase. Anderlecht verloor zo wat de controle over de partij en het spel verwaterde helemaal. 

Ultrasaaie tweede helft

Trouwens, een pluim voor de stewards en de fans van Anderlecht, want zij maakten een onbespeelbaar terrein in een uurtje helemaal sneeuwvrij. Een huzarenwerkje! 

De tweede helft was dat niet. Anderlecht had wel doorlopend balbezit, maar vond de gaten in de verdediging van La Louvière niet. Er was te weinig beweging en de passes waren te slordig of het waren de verkeerde keuzes. Invaller Camara kreeg wel de beste kans, maar schoot recht op Peano. 

Nee, die tweede helft was weer veel te weinig. Saai ook. Wie niet gekeken heeft, kan zich moeilijk voorstellen welke simpele passes allemaal verloren werden gegeven. Daarmee heeft Anderlecht al zes matchen op rij in de competitie niet meer kunnen winnen. De euforie van donderdag is alweer weg uit het Lotto Park.