Het fluitconcert bij de rust vertelde alles over de match die Anderlecht speelde: het was gewoon barslecht. Dender was in alle opzichten eigenlijk de betere ploeg: collectief, tactisch en pijnlijk genoeg ook technisch. Wat de Anderlecht-spelers met de bal deden, dat hoort zefls niet in Eerste Amateur thuis.

Dramatische eerste helft van Anderlecht

Als u denkt dat we overdrijven, moet u de match maar eens herbekijken. Besnik Hasi had met Danylo Sikan nochtans zijn nieuwe spits meteen in de basis gedropt en voor de rest was het - buiten Augustinsson en Camara - toch de basiself. Maar noch Hazard, noch Bertaccini, noch Angulo geraakten hun man één keer voorbij.

En in de combinatie lukte het ook al niet. Nee, dan deed Dender dat veel beter. Hun aanvallen waren wel gevaarlijk en Coosemans moest zelfs een redding of twee doen. Daar had doelman Gallon aan de overkant geen last van. Hij leed bijna 45 minuten kou. Een lamlendige eerste helft van de paars-witten.

Anderlecht mist weinige - grote - kansen

Sikan zat in de achterzak van Sikan en aansluiting was er ook al niet te vinden. De organisatie van Dender klopte helemaal. En buiten De Cat was er ook niemand die iets probeerde. Begin tweede helft had Anderlecht zijn eerste kans nadat Özcan Sikan wegstuurde en die nipt voorlangs trapte.

Daarna volgde een warrige fase na balverlies in de defensie van Dender. Saliba, Bertaccini en Hazard kregen de bal niet in doel. Anderlecht speelde een stuk beter - andersom was zelfs moeilijk geweest - maar kreeg de bal niet tegen de netten. Tot overmaat van ramp viel ook nog De Cat geblesseerd uit. 

De thuisploeg had nog een aantal kansen, maar maakte er geen gebruik van. Ze hadden doorlopend balbezit, maar het was allemaal zo voorspelbaar, zo steriel. Het publiek ergerde zich blauw. 

Het wordt dus 5 op 18 en stilaan moeten ze zich wel zorgen beginnen maken. Zelfs over de Champions' Play-offs. En Dender, dat blijft punten sprokkelen. Gaan zij nog een half mirakel verrichten?