Is deze man dan de oplossing? Rudi Garcia zoekt antwoord op grootste Nieuw-Zeelandse wapen
© photonews
België staat voor een opdracht die op papier eenvoudig lijkt, maar op het veld veel lastiger kan worden dan verwacht. Nieuw-Zeeland beschikt misschien niet over een elftal vol wereldsterren, maar heeft wel één wapen waar tegenstanders zich al meermaals op stukbeten: Chris Wood.
De ervaren spits is de absolute leider van de Kiwi’s, hun kapitein, hun aanspeelpunt en hun belangrijkste afwerker. En net daarom zou bondscoach mogelijk naar een onverwachte oplossing moeten kijken. Met de geschorste Nathan Ngoy achterin opent zich een vacature centraal in de defensie.
Een opvallende piste? Amadou Onana een rij achteruit schuiven. Want als er één Rode Duivel is die fysiek én in de lucht een antwoord zou kunnen bieden op Wood, dan lijkt de middenvelder een logische kandidaat.
Alles bij Nieuw-Zeeland begint bij Chris Wood
Wie naar Nieuw-Zeeland kijkt, merkt al snel dat zowat alles draait rond Chris Wood. Met zijn 1m91 vormt de spits van Nottingham Forest het centrum van het aanvalsspel. De 34-jarige aanvaller is veel meer dan een klassieke targetman die in de zestien wacht op een voorzet.
Wood wordt voortdurend gezocht door zijn ploegmaats en fungeert als een soort schakel tussen middenveld en aanval. Doelman Max Crocombe aarzelt niet om lange ballen richting zijn spits te sturen, wetende dat Wood vaak het eerste duel wint of op zijn minst voldoende onrust creëert.
Zijn fysieke aanwezigheid alleen al zorgt voor problemen. Verdedigers worden voortdurend gedwongen in duels, moeten positie kiezen en verliezen vaak energie in gevechten die negentig minuten blijven duren.
{READALSO}
En hoewel Wood op het eerste gezicht oogt als een traditionele targetspits, zit er meer in zijn spel dan alleen kracht en lengte. Hij laat zich geregeld uitzakken, houdt de bal verrassend goed bij en beschikt over voldoende techniek om medespelers te lanceren. Dat maakt hem net zo gevaarlijk.
Jong geweld profiteert van de ruimte
Wood is immers niet alleen belangrijk voor zijn eigen doelpunten. Zijn aanwezigheid opent ruimtes voor spelers rond hem. Nieuw-Zeeland beschikt met Elijah Just en Sarpreet Singh over spelers die graag profiteren van de chaos die hun spits creëert.
En precies daarom wordt het duel tegen Wood cruciaal. Als België hem controleert, haalt het voor een groot deel ook het ritme uit de Nieuw-Zeelandse aanval.
Waarom Amadou Onana misschien de ideale oplossing is
Met de schorsing van Nathan Ngoy moet België op zoek naar een alternatief in de defensie. Klassieke oplossingen liggen voor de hand, maar misschien moet de technische staf vooral kijken naar het specifieke profiel van de tegenstander.
Want tegen Wood draait verdedigen niet alleen om positionering of snelheid. Het wordt vooral een gevecht. En daar komt Amadou Onana in beeld.
De middenvelder beschikt over een profiel dat we niet veel hebben. Met zijn lengte, fysieke kracht en sterke timing in luchtduels heeft hij precies de kwaliteiten die nodig zijn tegen een speler als Wood. In defensief opzicht is Onana bijzonder sterk in de lucht en hij heeft bovendien de kracht om in directe duels overeind te blijven.
Wood staat erom bekend voortdurend contact te zoeken in de zestien. Hij gebruikt zijn lichaam slim, schermt ballen af en probeert verdedigers uit balans te brengen. Veel centrale verdedigers verliezen tegen dergelijke spitsen op den duur terrein, simpelweg omdat het een wedstrijd binnen de wedstrijd wordt. Onana lijkt echter een van de weinige Rode Duivels die dat gevecht fysiek volledig kan aangaan.
Een gewaagde keuze met duidelijke logica
Natuurlijk blijft het een opvallende ingreep. Onana is in eerste instantie een middenvelder en geen centrale verdediger. Positiespel, automatismen en timing verschillen aanzienlijk tussen beide rollen.
België zal tegen Nieuw-Zeeland wellicht veel balbezit hebben en dominant spelen. Dat betekent dat een centrale verdediger minder voortdurend onder druk zal staan in open ruimtes, maar vooral sterk moet zijn in de momenten waarop Nieuw-Zeeland naar zijn vaste patroon grijpt: de lange bal richting Chris Wood.
En als België die eerste bal kan neutraliseren, valt mogelijk het hele Nieuw-Zeelandse kaartenhuis in elkaar.