Met ook dank aan België: hoe Marokko ineens een superpower is geworden in het wereldvoetbal

Nog niet zo lang geleden werd Marokko vooral gezien als een sterk voetballand binnen Afrika, maar tegelijk als een nationale ploeg die ver verwijderd stond van de echte wereldtop. Vandaag is dat beeld volledig veranderd. De halve finale op het WK van 2022 betekende veel meer dan een eenmalige stunt.

Het was het moment waarop Marokko zichzelf definitief op de wereldkaart zette als nieuwe voetbalgrootmacht. En die ontwikkeling blijkt allesbehalve toeval. De voorbije jaren heeft Marokko zijn volledige voetbalstructuur hervormd en geprofessionaliseerd.

Talenten opgeleid bij de Europese top

De Koninklijke Marokkaanse Voetbalbond investeerde zwaar in infrastructuur, jeugdopleiding en scouting. Bovendien slaagde het land erin om een bijzonder sterke band op te bouwen met de diaspora in Europa. Jongeren die werden opgeleid bij topclubs in België, Frankrijk, Nederland en Spanje voelen zich vandaag opnieuw sterk verbonden met Marokko. Dat levert de nationale ploeg een enorme talentenpool op.

Het resultaat is indrukwekkend. Niet alleen de A-ploeg behoort intussen tot de wereldtop buiten Europa en Zuid-Amerika, ook de jeugdelftallen domineren steeds vaker hun leeftijdsgenoten. Marokko heeft vandaag een luxeprobleem: er is simpelweg te veel talent.

Zelfs El Ouahdi is nog niet zeker van zijn WK-selectie

Dat blijkt ook uit de situatie rond Zakaria El Ouahdi. De rechtsachter van KRC Genk geldt momenteel als de beste rechtsback in de Belgische competitie en koos bewust voor Marokko. Toch is hij zelfs niet zeker van een plaats in de definitieve WK-selectie van bondscoach Mo Ouahdi, die op 26 mei zijn kern bekendmaakt. Dat zegt alles over hoe groot de concurrentie geworden is bij de Atlasleeuwen.

Talbi, Bounida en Bouaddi

En El Ouahdi is lang niet de enige speler met dubbele nationaliteit die voor Marokko koos. Chemsdine Talbi besloot definitief om voor Marokko uit te komen ondanks concrete Belgische interesse. De flankaanvaller van Club Brugge werd in maart 2025 al voor het eerst opgeroepen voor de A-ploeg voor de WK-kwalificatiewedstrijden tegen Niger en Tanzania. Talbi wordt gezien als één van de volgende grote offensieve wapens van het land.

{READALSO}

Ook Ayyoub Bouaddi maakte recent zijn keuze bekend. Het toptalent van Lille OSC was jarenlang Frans jeugdinternational en zelfs kapitein van de Franse beloften, maar koos uiteindelijk toch voor Marokko. Een enorme symbolische overwinning voor de Marokkaanse bond, want Bouaddi geldt als één van de grootste middenvelderstalenten van zijn generatie.

Daarnaast overtuigde Marokko ook Rayane Bounida. De voormalige Belgische jeugdinternational en speler van Ajax staat bekend als een uitzonderlijk creatief talent en behoort tot de nieuwe generatie technisch verfijnde aanvallers waarmee Marokko zich wil blijven vernieuwen.

Het typeert perfect hoe sterk het project van Marokko vandaag geworden is. Waar Europese toplanden vroeger relatief eenvoudig de strijd om binationals wonnen, slaagt Marokko er steeds vaker in om de grootste talenten te overtuigen. Niet alleen door emotionele verbondenheid, maar ook omdat jonge spelers zien dat Marokko sportief een topbestemming geworden is.

Die groei kwam niet uit het niets. Volgens het nieuwe boek *The Lions’ Commitment* van Abdelhamid Khalil en Eric Bon zit achter het succes een langetermijnstrategie die veel verder gaat dan voetbal alleen. De auteurs beschrijven hoe sport voor Marokko uitgegroeid is tot een instrument van internationale uitstraling, nationale trots en maatschappelijke samenhang.

Investeringen om aan de top te blijven

De beelden van het WK in Qatar speelden daarin een enorme rol. De spelers die hun moeders omhelsden na historische overwinningen gingen de wereld rond en gaven Marokko een menselijke en culturele uitstraling die verder ging dan sport alleen. Het versterkte ook de band met de enorme Marokkaanse diaspora verspreid over Europa.

Tegelijk investeert het land verder. Marokko organiseerde in 2025 de Afrika Cup en werkt samen met Spanje en Portugal richting het WK van 2030. Nieuwe stadions, betere infrastructuur en verdere professionalisering moeten ervoor zorgen dat de huidige generatie geen uitzondering blijft, maar het begin vormt van een blijvende voetbalmacht.

Het meest opvallende? Marokko lijkt nog maar aan het begin van zijn ontwikkeling te staan. Want terwijl spelers als Hakim Ziyech, Achraf Hakimi en Sofyan Amrabat de basis legden voor de internationale doorbraak, staat er ondertussen alweer een nieuwe generatie klaar. Een generatie die opgeleid werd bij Europese topclubs, technisch sterker is dan ooit en bewust kiest voor Marokko.