Argentinië vermijden in de achtste finales of Spanje in de kwartfinales?

Sommigen zijn al aan het rekenen: als België vrijdag dit of dat resultaat haalt, treft het die of die ploeg in de achtste finales of kwartfinales, en gaat het naar die of die stad... alsof de Rode Duivels eigenlijk al in de positie zijn om te rekenen.

Voor het toernooi waren de berekeningen nochtans volledig logisch. De groep winnen, wat het absolute minimum moest zijn voor een selectie die op papier duidelijk sterker is dan haar tegenstanders, was de uitgesproken doelstelling. Dat zou bovendien betekenen dat je nog twee matchen langer in Seattle kon blijven (en daarna voor de kwartfinale terug naar Los Angeles). Ook al hield dat in theorie dan een duel met Spanje in.

Thibaut Courtois had dat trouwens duidelijk uitgelegd op de persconferentie, met een verwijzing naar de verre verplaatsingen in Rusland. En wat ons te wachten staat bij een tweede plaats is al even ingewikkeld. Maar dat alles was vóór het toernooi begon.

Argentinië in de 1/8e finales? Spanje in de kwartfinales? Nee: vrijdag Nieuw-Zeeland...

Nu onze Rode Duivels met de rug tegen de muur staan, proberen velen te analyseren hoe de rest van het toernooi er zou kunnen uitzien. Dat deden wij ook. Maar je hoort ook stemmen die zeggen dat "tweede worden zo dramatisch niet is, want dan zouden we tegen Australië of Paraguay spelen, en daarna zou het Argentinië worden"; of dat een plek als beste derde ons tegen Canada zou kunnen zetten, wat uiteindelijk best gunstig zou zijn.

Kortom: Belgen, zowel supporters als waarnemers, klampen zich een beetje vast aan strohalmen door te blijven doen alsof het toernooi nog lang kan duren. De realiteit is dat we ons nu moeten schikken naar de clichés die onze bondscoach en onze kapitein herhalen: we moeten het "match per match" bekijken. En de volgende match is vrijdag in Vancouver, tegen een Nieuw-Zeeland dat zeker niet op voorhand verslagen is.

De cynici die in 2018 uitrekenden dat we Engeland beter niet konden kloppen omdat dat onze weg naar de finale moeilijker zou maken, baseerden zich tenminste op indrukwekkende eerste wedstrijden en een ploeg die echt tot het einde kon gaan. In de huidige situatie proberen te rekenen? Onmogelijk. Zelfs derde worden (wat ons ook nog eens tegen Frankrijk in New York zou kunnen sturen...) is geen garantie om... ook effectief bij de beste derdes te eindigen.

En wat als we vandaag in de 1/16e finales tegen Canada zouden moeten spelen, in Vancouver, voortgestuwd door het thuispubliek en boordevol vertrouwen? Of tegen de VS in de 1/8e finales als we er op een mirakelachtige manier toch nog in slagen om eerste te worden? Wat we de voorbije weken gezien hebben, zou niemand mogen doen geloven dat dat een meevaller zou zijn. Met het niveau van dit moment heeft België niet eens de luxe om na te denken over de beste weg richting de kwartfinales. Het zou zelfs al dit weekend afgelopen kunnen zijn.