Tegen zijn zin: Zeno Debast doorbreekt de stilte na WK in de schaduw

Zeno Debast heeft zich uitgesproken over zijn moeilijke situatie tijdens dit Wereldkampioenschap. Met veel spijt, maar ongetwijfeld ook veel onuitgesproken zaken die blijven hangen. Een ontboezeming die kan tellen dus.

Toen Rudi Garcia Zeno Debast alsnog meenam naar het WK, wist hij dat de verdediger – net zoals Romelu Lukaku – niet in zijn allerbeste conditie aan het toernooi zou beginnen. Maar dat was geen probleem: ondanks een blessure aan de buigspier in het been, waardoor hij de twee laatste competitiewedstrijden van Sporting Portugal moest missen, bleef de ex-Anderlechtois een belangrijke pion. En dus reisde hij mee naar de Verenigde Staten.

Zijn kwaliteit in de opbouw en de ruimte die hij met zijn diagonale ballen kan creëren, maakten hem te waardevol om definitief te laten vallen. Toch bleef Debast in de lappenmand tijdens de drie groepswedstrijden, én ook in de zestiende finale tegen Senegal.

Zeno Debast afgeremd door Sporting Portugal

Rond zijn situatie werd er aanvankelijk nog wat gelachen. Diego Moreira grapte zelfs op sociale media dat Debast eigenlijk gewoon een all-in vakantie cadeau kreeg van de bond. In de achtste finale tegen de Verenigde Staten zette de 22-jarige verdediger wel een stap vooruit: hij stond voor het eerst op het wedstrijdblad.

Daarna veranderde de sfeer. Ondanks groen licht van de medische staf van de Duivels zat Debast vrijdagavond in de kwartfinale tegen Spanje niet meer op de bank. Niet door een terugval bij de Sporting-verdediger, maar op vraag van de club uit Lissabon. Sporting vond Debast namelijk “niet speelklaar” en verzette zich tegen elke mogelijke invalbeurt van de Rode Duivel. Dat zou Rudi Garcia stevig kwaad gemaakt hebben.

Op zijn tweede WK (op het WK in Qatar bleef hij ook al op de bank) heeft Zeno Debast zo opnieuw geen minuut gespeeld. Intussen verlaten Brandon Mechele en Nathan Ngoy het toernooi met een flinke portie vertrouwen.

Een mislukt WK

Bij Debast is het gemoed duidelijk anders. Hij nam de tijd om te vertellen wat hij voelde: “Op de bank zitten terwijl je land vecht voor een droom, is een pijn die ik niemand toewens. Ik heb er alles aan gedaan om klaar te zijn. Soms heeft het leven, ondanks al het werk, alle offers en alle geloof, andere plannen”, schreef hij op Instagram.

“We verlaten dit WK vroeger dan we wilden, en dat doet pijn. Maar wanneer de teleurstelling wegebt, blijven de herinneringen, de broederschap en de trots om België te mogen vertegenwoordigen op het grootste podium. Dank aan iedereen die ons gesteund heeft, door elk hoog en elk laag. Dit hoofdstuk eindigde niet zoals ik het me had voorgesteld. Maar het zal mij niet definiëren. De comeback begint nu”, besluit hij, vastberaden om terug te keren en deze frustratie achter zich te laten.