Vitor Bruno voelt de grond warmer worden bij Anderlecht: zelfs zijn grootste steunpilaar begint te twijfelen

De druk op Vitor Bruno neemt toe bij Anderlecht. Niet alleen de resultaten zorgen voor onrust, ook de manier waarop de trainer zijn ploeg laat voetballen en zijn keuzes maakt, roepen steeds meer vragen op. Opvallend daarbij is dat ook sportief directeur Antoine Sibierski kritisch naar de situatie kijkt. Net hij haalde Bruno naar het Lotto Park en verdedigde bij diens aanstelling voluit zijn keuze.

De kritiek gaat verder dan de tegenvallende resultaten. Bruno wisselt voortdurend van opstelling, probeert spelers uit op posities die niet de hunne zijn en grijpt soms terug naar jongens die eerder uit beeld verdwenen waren. Dat maakt het voor de spelers moeilijk om houvast te vinden. Bovendien is het niet altijd duidelijk welke vaste ideeën de trainer met zijn keuzes wil uitdragen.

Experimenteerdrang van Bruno roept steeds meer vragen op

De voorbeelden stapelen zich op. Tegen Beerschot schoof Bruno verdedigende middenvelder Ilias Koutsoupias door naar de positie achter de diepe spits. Op bezoek bij AA Gent kreeg Enrick Llansana diezelfde rol. Dat zijn spelers die vooral bekendstaan om hun loopvermogen en defensieve arbeid, niet om hun creativiteit. Tegelijk moest Thelo Aasgaard daardoor een rij lager spelen, terwijl de Noor net aanvallend tussen de linies iets kan bijbrengen.

Ook het opnieuw aanspreken van spelers die eerder afgeschreven leken, past in het beeld van een trainer die voortdurend zoekt. Op zich hoeft dat geen probleem te zijn, maar de opeenvolging van wijzigingen maakt het moeilijk om een herkenbaar elftal op te bouwen. Wanneer spelers bovendien op ongebruikelijke posities terechtkomen, groeit de vraag of Bruno zijn beschikbare kwaliteiten wel optimaal benut.

Sibierski moet kritisch zijn voor zijn eigen keuze

Dat de sportief directeur zich niet zomaar achter zijn trainer kan blijven scharen, is logisch. Sibierski stelde Bruno zelf aan en benadrukte bij diens voorstelling dat ze dezelfde voetbalvisie deelden. Hij gaf toen ook aan dat spelers die een moeilijk seizoen achter de rug hadden onder de nieuwe leiding opnieuw konden openbloeien. Nu moet hij beoordelen of de aanpak van zijn coach daadwerkelijk oplevert wat ervan verwacht werd.

Of er sprake is van een breuk tussen beiden, is daarmee niet gezegd. De sportief directeur lijkt niet van plan om de kritiek weg te duwen of Bruno automatisch uit de wind te zetten. De vraag is vooral hoeveel tijd de coach nog krijgt om zijn aanpak bij te sturen. Als de resultaten uitblijven en de twijfels over zijn keuzes blijven groeien, zal ook het vertrouwen van zijn belangrijkste interne steunpilaar verder op de proef worden gesteld.