Waarom Llansana of Koutsoupias als 'spits'? Vitor Bruno legt eindelijk uit

Waarom zet Vitor Bruno bij Anderlecht geregeld een verdedigende middenvelder vlak achter de spits? Het is een van de opvallendste keuzes van de Portugese trainer, die tegen Beerschot Ilias Koutsoupias en tegen AA Gent Enrick Llansana op die positie gebruikte. Dat zijn niet meteen de spelers die je met een klassieke nummer tien associeert. Wij legden Bruno de vraag nu rechtstreeks voor en hij legde uit welke bedoeling erachter zit.

De coach benadrukt dat het niet om een vast systeem of een willekeurige positiewissel gaat. Hij bekijkt vooral welk profiel hij nodig heeft tegen een specifieke tegenstander. “Het is een beslissing die we nemen op basis van wat we willen creëren. Dat is niet belangrijker dan onze identiteit. Die identiteit blijft het belangrijkste. Maar het profiel dat we voor een bepaalde wedstrijd nodig hebben, kan wel doorslaggevend zijn.”

Llansana moest tegen Gent voor verticale impulsen zorgen

Bruno haalde daarbij zelf het voorbeeld van AA Gent aan. “Als je naar de wedstrijd tegen Gent kijkt, dan had Llansana door zijn verticale loopacties een grote kans om te scoren. Hij kan bovendien de twee middenvelders ondersteunen en ballen veroveren in de eerste meters. Dat zijn kwaliteiten die we in die wedstrijd nodig hadden.”

De trainer zoekt op die manier dus niet noodzakelijk een creatieve speler die de laatste pass kan geven. Hij wil iemand die vanuit een hogere positie druk kan zetten, diep kan lopen en de tegenstander meteen onder druk kan houden wanneer Anderlecht de bal verliest.

Dat verklaart waarom Koutsoupias en Llansana daar in beeld kwamen. Het zijn spelers met loopvermogen en duelkracht, die op die manier een andere functie krijgen dan in hun gebruikelijke rol op het middenveld. Al gaat dat wel ten koste van de creativiteit en... de afwerking.

Geen vast recept voor de komende wedstrijden

Dat betekent volgens Bruno niet dat Anderlecht voortaan altijd met een verdedigende middenvelder achter de spits zal aantreden. De trainer houdt verschillende mogelijkheden open en wil zijn keuzes aanpassen aan de wedstrijd.

“Soms kan je ook met twee aanvallers spelen. De rol kan gewoon anders zijn. Ik zeg niet dat we dit weekend met twee spitsen zullen spelen, of met een middenvelder die hoog naast de spits staat. Ik kijk naar wat we in elke specifieke wedstrijd nodig hebben.”