Johan Boskamp was er bijna niet meer: "Ik had de dood geaccepteerd"

Johan Boskamp heeft de voorbije maanden een zware medische strijd geleverd. De voormalige voetballer en analist kampte met een agressieve vorm van spierreuma, lag meermaals in het ziekenhuis en verloor tijdelijk bijna alle zelfstandigheid. 

“Ik kan er nu wel om lachen, maar de afhankelijkheid was het lastigst: ik wil anderen niet tot last zijn”, vertelde hij openhartig bij HUMO. De pijn dreef hem volgens eigen zeggen tot het uiterste. “Ik kon niet meer lopen, niet meer praten, helemaal niks”, klonk het. “Lydia heeft toen ingegrepen: ‘Naar het ziekenhuis!’ Ze hebben zeven liter vocht uit mijn lijf gehaald.” De periode nadien bleef onzeker, want artsen zochten lang naar de juiste diagnose.

Ook de geruchtenmolen maakte het moeilijk. Nadat zijn afwezigheid op televisie bleef aanslepen, doken de wildste verhalen op. “Ik heb er lang niets over willen zeggen: ik wilde niemand lastigvallen”, zei Boskamp. “Tot de gekste verhalen de ronde begonnen te doen. Eén keer mijn verhaal vertellen en klaar, dacht ik.”

Zijn partner Lydia zag hoe zwaar de situatie was. “Daarvoor was hij een wrak, want de behandeling sloeg niet goed aan”, vertelde ze. “Zelfstandig eten kon hij niet meer.” Uiteindelijk bleek spierreuma de boosdoener, een auto-immuunziekte die volgens haar “je ergste vijand niet toewenst”.

Johan Boskamp overleefde een agressieve vorm van spierreuma

Boskamp moest bovendien verschillende ingrepen ondergaan, waaronder een operatie aan de prostaat en eerdere hartproblemen. “Ik was 40 kilo kwijt”, vertelde hij. “Maar ik ben alweer wat aangekomen. Ik eet alleen nog groenten, witlof en zo.” De analist relativeerde het met zijn typische humor.

De weg terug blijft lastig, al gaat het stap voor stap beter. “Ik heb al twee keer een blokje gewandeld, al moest ik na 100 meter wel effe op een muurtje gaan zitten”, klonk het. “Zonder rollator – dat vreselijke ding heb ik door het raam gekieperd – maar nog altijd op krukken: mijn spieren zijn nog niet sterk genoeg.”

{READALSO}

Toch is zijn bekende vechtersmentaliteit nooit verdwenen. “Ik ben niet bang van de dood, ik had het geaccepteerd”, gaf Boskamp toe. “Maar nu wil ik gewoon weer vooruit. Ik wil fietsen, dan komt het als een raket in orde. En als het niet in orde komt: ook goed.”