Een jaar na de de terugkeer van Marc Wilmots naar Standard: hoe staat het met de wederopbouw van Standard?

Precies een jaar geleden kondigde Standard de grote terugkeer van Marc Wilmots als sportief directeur aan. 365 dagen later is er aan de Maas al heel wat veranderd, ook al blijft Matricule 16 nog ver verwijderd van zijn einddoel.

13 mei 2025, begin van de dag. Tot ieders verrassing kondigt Standard de grote terugkeer van Marc Wilmots aan als sportief directeur. Nochtans had de voormalige bondscoach van de Rode Duivels enkele weken eerder in La Tribune nog verklaard dat hij geen interesse had in een functie binnen het organigram van Matricule 16, dat toen net probeerde recht te krabbelen na de lijdensweg onder 777 Partners.

“Terugkeren naar Standard voelt als thuiskomen. Ik voel veel emotie, maar ook een grote verantwoordelijkheid. Ik kijk ernaar uit om samen te werken met Giacomo Angelini en Pierre François. Ik kom om te bouwen, om mijn ervaring door te geven en om deze club, waar ik zoveel van hou, te helpen terugbrengen naar de plek die ze verdient. Standard heeft enorm veel potentieel. Samen, met nederigheid en hard werk, gaan we dat verder laten groeien”, klonk het toen in het communiqué waarin zijn aanstelling werd aangekondigd.

Een jaar later zit Standard weer op het juiste spoor

Drie dagen later stelde Wilmots zich voor het eerst officieel voor op een persconferentie, aan de zijde van Pierre François. In de perszaal van Sclessin heerste een sfeer van opwinding zoals men die daar in lange tijd niet meer had gekend, zeker gezien de sportieve malaise waarin de Luikse club toen zat.

“In zo’n situatie heb je twee keuzes: ofwel loop je weg, ofwel engageer je je samen met gemotiveerde mensen”, zei Marc Wilmots eerst om zijn terugkeer te verklaren, voor hij zijn ambities uit de doeken deed. “Er staan veel ploegen voor ons, maar we willen ons daar niet op blindstaren. Onze prioriteit is om Standard van binnenuit opnieuw op te bouwen. De eerste doelstelling is om zo snel mogelijk terug in de top zes te raken en de club terug te brengen naar de plaats die ze verdient”, aldus de nieuwe sportief directeur, met een instemmende Pierre François naast zich.

Wilmots liet toen ook weten dat hij een contract van onbepaalde duur had ondertekend, zodat hij zich geen vragen hoefde te stellen over zijn eigen toekomst. Officieel begon hij zijn missie aan het begin van de week nadien, op 19 mei, samen met zijn zoon Marten. Die had op 26-jarige leeftijd net een punt gezet achter zijn spelerscarrière om zijn vader te ondersteunen aan het hoofd van de sportieve cel van de Rouches. Al snel stelde Wilmots Mircea Rednic aan als trainer van de eerste ploeg: wellicht zijn grootste fout sinds zijn terugkeer. Vincent Euvrard lijkt immers veel beter te passen bij de ambitie van de club om stap voor stap vooruitgang te boeken.

{READALSO}

Europees voetbal zou Marc Wilmots nu al een flinke voorsprong geven

Bij zijn komst gaf Marc Wilmots zichzelf “drie à vier mercato’s” de tijd om van Standard opnieuw een echt competitieve ploeg te maken. Aan de vooravond van zijn derde transferperiode mag je stellen dat de sportief directeur van de Rouches op schema zit. Als hij op dit elan doorgaat, zou Standard in de twee volgende transfervensters de laatste gaten in de kern kunnen dichten, terwijl het tegelijk al een paar spelers voor veel interessantere bedragen kan verkopen dan vroeger. Zo zouden onder meer Matthieu Epolo en Rafiki Saïd op aantrekkelijke biedingen kunnen rekenen.

De supporters van Standard zullen logischerwijs ontgoocheld geweest zijn dat hun ploeg de top zes van de reguliere competitie niet haalde en zich in sommige wedstrijden tegen veel bescheidener tegenstanders moeilijk staande hield. Toch moeten ze erkennen dat de nieuwe clubleiding in de juiste richting werkt, en ook vooruit denkt. De komst van Bruny Nsimba voor volgend seizoen, die eind maart al officieel werd gemaakt, is daar een goed voorbeeld van.

Hoewel Marc Wilmots pas zes dagen later officieel aan de slag ging, is het dus intussen een jaar geleden dat de grote wederopbouw van Matricule 16 werd ingezet. Een Europees ticket via de barrage tegen de nummer vier of vijf uit de Champions’ Play-offs zou dat proces aan de Maas nog kunnen versnellen. De terugkeer op het Europese toneel werd daar binnen de twee jaar gehoopt, en voorlopig lijkt de Luikse leiding dus wel degelijk de juiste weg te bewandelen — ook al blijft er nog een heel lange weg af te leggen om opnieuw tot de absolute top van het Belgische voetbal te behoren.