Na vier ontslagen op rij: is dit nu al de laatste kans voor Edward Still?

Edward Still is de nieuwe coach van RAAL La Louvière. Hij speelt meteen voor veel, want tot nu toe schommelen zijn ervaringen als T1 tussen matig en ronduit rampzalig.

RAAL heeft na zijn eerste seizoen in de Jupiler Pro League afscheid genomen van Frédéric Taquin. Na acht jaar gedeeld geluk was de passie tussen beide partijen wat weggeëbd, en een rampzalig seizoenseinde — eens het behoud (bijna) verzekerd was — heeft het einde van de ambtstermijn van de coach van de Wolven toch wat ontsierd.

Maar of het nu een einde in vrije val was of niet: de opvolger van Taquin krijgt een stevige last op de schouders. Hoe doe je een coach vergeten die de Wolven van Derde Amateur helemaal tot 1A bracht? En dan nog een figuur die bovendien charismatisch is en gewaardeerd wordt door zowel zijn sterkhouders als het publiek?

De clubleiding bij La Louvière kiest voor een jonge maar paradoxaal genoeg ervaren trainer: Edward Still. De komst van de broer van Will Still werd deze woensdag officieel gemaakt — de afspraak lag al sinds vorige week vast. Toch zorgt ze bij de supporters voor een eerder gematigd enthousiasme.

Kan Edward Still eindelijk overtuigen?

Want het palmares van Edward Still is op zijn zachtst gezegd niet positief. Natuurlijk: zijn naam lijkt intussen tot het vaste meubilair van de Pro League te behoren. Still is pas 35 en is sinds 2021 hoofdcoach. Toen werd hij nog voorgesteld als de toekomst van het trainersvak in België — ook wat in de slipstream van zijn jongere broer Will, die toen bij Lierse de jongste hoofdtrainer in 1A was.

{READALSO}

Maar zijn start als T1 bij Charleroi verliep moeizaam. Eerst door pech: zonder de formatwijziging in 2021 had Edward Still Sporting naar PO1 kunnen leiden, maar de zesde plaats die toen werd behaald viel net in de periode waarin de Play-offs... met vier ploegen werden gespeeld. Daarna verloor Still het wat: zijn stijl, sterk data-gedreven en wat afstandelijker in het menselijke, paste totaal niet bij wat Charleroi net succesvol maakte.

Hij moest dus vertrekken, vond snel onderdak bij Eupen... en je kan het zo stellen: zijn passage aan de Kehrweg werd een complete mislukking. In plaats van tijd te nemen om zichzelf in vraag te stellen en te groeien, ging Still door en aanvaardde hij een maand later, bij de start van het seizoen 2023-2024, een job bij KV Kortrijk. Die seizoensstart was volledig mislukt: hij bleef er slechts acht wedstrijden, zonder ook maar één overwinning te boeken. Al snel volgde het ontslag: drie ervaringen en drie mislukkingen.

RAAL en Edward Still nemen een groot risico

Edward Still nam daarna de enige logische beslissing: een stap opzij zetten. Zijn methodes bleken duidelijk moeilijk te vertalen naar de rol van hoofdtrainer; hij werd opnieuw assistent van zijn broer, bij Racing Lens. In die rol blonk hij wél uit, wat hem vervolgens de kans gaf om bij RSC Anderlecht aan de slag te gaan als assistent van Besnik Hasi.

In februari werd hij kort opnieuw interim-trainer na het voorspelbare ontslag van Hasi. Still verloor twee wedstrijden... om daarna een verrassende uitdaging in de Championship aan te nemen bij Watford. Een opportuniteit waarvoor hij Mogi Bayat kan bedanken, die zijn ingangen heeft bij de Hornets — anders valt dit vreemde huwelijk moeilijk te verklaren. Een huwelijk dat, weinig verrassend, snel op een scheiding uitdraaide: na drie zeges in vijftien matchen.

Kortom: tot nu toe beperkt de carrière van Edward Still als hoofdtrainer zich tot... vier mislukkingen bij vier clubs, zelfs als je zijn korte interim bij Anderlecht niet meetelt. Toch volstaat dat om Salvatore Curaba te overtuigen. Het is een enorme gok: een club als RAAL kan zich geen foute keuze permitteren. En voor Edward Still geldt wellicht: als hij ook aan de Easi Arena faalt, is zijn trainerscarrière als T1 misschien snel uitgeblust...