Club Brugge en Sint-Truiden doen beter dan Union: dit is ons elftal van de reguliere competitie

Na 30 speeldagen is het tijd om ons elftal van de klassieke fase te verkiezen. Als we kijken naar de spelers die het vaakst in ons Elftal van de Week stonden, zijn er uiteindelijk weinig verrassingen... of toch?

Doelman

We kunnen niet ontkennen dat het - zeker in de reguliere fase - geen topseizoen was voor de doelmannen. Velen kenden momenten van klasse, maar heel weinig keepers waren week na week onberispelijk. Bijna iedereen ging wel eens in de fout.

De keuze voor doelman van de reguliere fase ging uiteindelijk tussen twee namen: Marcos Peano, wellicht de keeper die over het hele seizoen gezien de minste fouten maakte, en Nacho Miras. Uiteindelijk kreeg de Maneblusser onze voorkeur, vooral door zijn aandeel in de historische top 6-notering van Malinwa.

Verdedigers

Zijn seizoen was sober en bleef misschien wat onder de radar, maar hij was doorheen de speeldagen wel de centrale verdediger die het vaakst opdook in onze elftallen van de week: Brandon Mechele hoort dus thuis in ons team van de reguliere fase. Vier goals, maar één wedstrijd gemist: Mechele is op zijn 33ste nog altijd een vaste waarde in onze Jupiler Pro League.

Naast hem hadden we bijna een andere Mechelaar gezet: Redouane Halhal speelde een seizoen van zeer hoog niveau en zou komende zomer best een stap hogerop kunnen verdienen. Maar de defensie van Union was dit seizoen hét sterke punt van de leider, en dan móést Kevin MacAllister erbij zijn.

{READALSO}

Geen speler uit de top-6 dan weer op onze flanken. Op rechts staat met afstand de beste back van België: Zakaria El Ouahdi, die doorheen het seizoen bijna niet uit onze teams verdween en in de competitie afklokte op 7 doelpunten. Aan de andere kant bevestigde Nazinho dat hij wellicht niet veel langer bij Cercle Brugge zal blijven, ook hij met knappe cijfers.

Middenvelders

Terug naar de top-6: ook hier weinig verrassingen. Hans Vanaken was opnieuw een echte baas in onze D1A en miste pas op de laatste speeldag zijn eerste minuten. Statistisch was het één van zijn mindere seizoenen in lange tijd, en toch blijft Vanaken een klasse apart.

Naast hem waren er heel wat kandidaten. We twijfelden om Sami Lahssaini te belonen voor zijn monsterseizoen bij RAAL, of Parfait Guiagon voor zijn rol als X-factor bij Charleroi. Maar de selectie van Nathan De Cat en vooral hoe vroeg hij al op een hoog niveau presteerde, doen ons hem in de basis zetten. En om het middenveld te vervolledigen: wie anders dan de exceptionele Ryotaro Ito, de offensieve motor van STVV?

Aanvallers

De derde en laatste Bruggeling in onze elf, en eigenlijk onmisbaar omdat hij misschien wel dé beste speler in de Pro League was dit seizoen: Christos Tzolis, met 9 goals en 13 assists. De Griek zat héél dicht bij de Gouden Schoen en schakelde nog een versnelling hoger. Als Club kampioen wordt, dan is daar weinig twijfel over: dat is omdat Tzolis op dit elan bleef doorgaan.

Aan de andere kant staat een speler van wie we verwachten dat hij ook één van de duurste uitgaande transfers uit de JPL-geschiedenis kan worden: Konstantinos Karetsas. Genk haalde de top-6 niet, maar levert toch twee spelers voor het elftal van de reguliere fase (terwijl Gent er geen enkele heeft!)—een bewijs van hoe zonde deze mislukking is. Met 11 assists en heel wat briljante prestaties was Karetsas één van de parels van onze D1A dit seizoen.

Als 2025-2026 voorlopig niet het seizoen van de doelmannen was, dan ook niet dat van de spitsen. Zo ver zelfs dat Thorgan Hazard als valse 9 een optie had kunnen zijn, maar de cijfers van de Anderlechtenaar zijn wat vertekend. Daarom kiezen we voor een tweede Kanarie: Keisuke Goto, goed voor 11 goals én 5 assists. De Japanner zakte, net als heel STVV, wat weg richting seizoenseinde, maar was waarschijnlijk de beste aanvaller in de Pro League dit seizoen.

De elf:

Bank: Peano - Halhal - Burgess - Seys - Lahssaini - Guiagon - Kadri - Erenbjerg - Kanga - Van Brederode