Opinie "There's only one Kevin De Bruyne": waarom Tielemans en Onana dat maar al te goed beseffen

Op zijn 34ste - 28 juni wordt hij 35 - begint hij maandag tegen Egypte aan zijn vierde Wereldbeker. Zonder grote verklaringen, zonder bombastische uitspraken en vooral zonder de druk die hem jarenlang vergezelde. De Bruyne klonk de voorbije dagen opvallend ontspannen. Hij wil genieten. Zich amuseren. Zo ver mogelijk geraken. Meer niet.

Laten we zeker niet denken dat KDB zijn kwaliteiten verdwenen zijn

Dat klinkt misschien als een speler die de laatste rechte lijn van zijn carrière heeft ingezet. Wie goed luistert, hoort echter iets anders. De Bruyne weet perfect wat hij nog kan. En wij eigenlijk ook.

Want laten we één misverstand meteen uit de wereld helpen: zijn kwaliteiten zijn niet verdwenen. Zijn passing is niet minder geworden. Zijn vista evenmin. Zijn vermogen om een wedstrijd open te breken met één baltoets behoort nog altijd tot de absolute wereldtop.

Alleen werd hij de voorbije maanden niet altijd gebruikt op een manier die hem optimaal rendeert. Bij Napoli moest hij onder Antonio Conte vaak meer lopen dan creëren. Meer meters malen dan dirigeren. Meer werken dan voetballen. Dat is niet waar Kevin De Bruyne uitzonderlijk in is. Zijn grootste kwaliteit zit niet in het afjagen van tegenstanders. Zijn grootste kwaliteit zit in wat er gebeurt wanneer hij de bal aan zijn voet krijgt.

Voetbal als kunstvorm

Want De Bruyne speelt met risico. Hij probeert passes die anderen niet eens zien. Soms mislukt dat. Soms lijkt een bal zomaar ingeleverd. Maar wanneer het lukt, ontstaat er iets wat nauwelijks te verdedigen valt. Voetbal als kunstvorm.

Lees ook... 🎥 Herbeleef het supportersfeest van de Belgische fans in Seattle›

Dat hebben we bij de Rode Duivels ook al meermaals gezien. Niet toevallig waren de beste periodes van België vaak de momenten waarop De Bruyne zich amuseerde. Want er was ook een andere versie.

De geïrriteerde De Bruyne. De speler die zich tijdens vorige toernooien kapot ergerde wanneer afspraken niet werden nageleefd. Die zich liet uitzakken tot tussen de centrale verdedigers omdat niemand anders de bal kwam halen. Die overal gaten moest dichten om toch invloed te hebben op de wedstrijd.

De geïrriteerde KDB vermijden

Dat kost energie. En vooral: het haalt hem weg van de zones waar hij het verschil maakt. Rudi Garcia lijkt dat goed te begrijpen. Daarom wordt de rol van Amadou Onana en Youri Tielemans cruciaal. Hun opdracht is eigenlijk verrassend eenvoudig: laat De Bruyne voetballen.

Laat hem creëren. Laat hem denken. Laat hem de ruimtes vinden die anderen niet zien. Kortom: maak zijn leven zo gemakkelijk mogelijk. Want de waarheid is eenvoudig. Als Kevin De Bruyne gelukkig is op een voetbalveld, dan draait België beter.

Zijn ploegmaats weten dat ondertussen. Zijn tegenstanders ook. En misschien is dat wel het grootste Belgische voordeel aan dit WK. Niet de tactiek. Niet het systeem. Niet de vorm van één of andere spits. Maar een 34-jarige spelmaker die opnieuw plezier lijkt te hebben.

En als Kevin De Bruyne zich amuseert? Dan gaan wij ons waarschijnlijk ook amuseren. Want hoe je het ook draait of keert: there's only one Kevin De Bruyne.