Analyse De benen zijn even indrukwekkend als die van Lukaku: het profiel dat Garcia over het hoofd ziet?

Meer dan een invalbeurt in minuut 87 in ieder geval. Want neen, Fernandez-Pardo is niet zomaar een counterspits die enkel rendeert wanneer er ruimte ligt achter de verdediging.

Wie hem aan het werk zag op training, zag een aanvaller die veel completer is dan vaak wordt gedacht. Natuurlijk heeft hij niet de imposante gestalte van Lukaku, maar onderschat zijn fysieke kwaliteiten niet.

Dinsdag werkte hij een deel van de sessie af met opgerolde short en één ding viel meteen op: die benenpartij is indrukwekkend. Op dat vlak moet hij nauwelijks onderdoen voor Lukaku. Fernandez-Pardo staat stevig op zijn poten, wint duels en beschikt over meer kracht dan zijn profiel doet vermoeden.

Waarom niet eens vanaf minuut één?

De Belgische voetbalbond heeft de voorbije jaren heel wat energie gestoken in het overtuigen van Fernandez-Pardo om voor België te kiezen. Dan is het moeilijk te begrijpen dat zijn bijdrage voorlopig beperkt blijft tot enkele slotminuten tegen een tegenstander als Iran.

Als je een speler echt wil evalueren op internationaal niveau, moet je hem ook een echte kans geven. Tegen Nieuw-Zeeland lijkt dat het ideale moment.

Niet alleen omdat Lukaku duidelijk nog niet op het punt zit waarop hij negentig minuten aan een hoog tempo kan afwerken, maar ook omdat Fernandez-Pardo eigenschappen bezit die momenteel niet overvloedig aanwezig zijn in deze selectie.

De man van de diepgang

Bij veel Rode Duivels zie je dezelfde reflex terugkomen: de bal in de voeten vragen. Het tempo uit de aanval halen. Komen aanbieden tussen de lijnen. Fernandez-Pardo denkt anders.

Hij is één van de weinige Belgische aanvallers die voortdurend zonder bal beweegt. Die de diepte zoekt. Die verdedigers dwingt om achteruit te lopen. Die ruimtes creëert voor ploegmaats zonder zelf noodzakelijk aan de bal te komen.

Dat lijkt een detail, maar het is net dat soort loopacties dat moderne defensies uit verband kan spelen.

Lukaku als luxe-wapen

Bovendien hoeft een basisplaats voor Fernandez-Pardo geen verdict tegen Lukaku te zijn. Laat Fernandez-Pardo een uur lang sleuren, lopen en verdedigers moe maken met zijn beweeglijkheid en diepgang. Breng vervolgens een frisse Lukaku tussen verdedigers die al zestig minuten achter hem hebben moeten hollen.

Dat scenario klinkt minstens even logisch als het omgekeerde. Want één zaak wordt steeds duidelijker: Lukaku is nog niet helemaal klaar om opnieuw een wedstrijd te beginnen. Fernandez-Pardo lijkt dan ook de ideale kandidaat om die minuten voorlopig op te vangen.

Nieuw-Zeeland biedt misschien niet de zwaarste test van het jaar, maar net daarom is dit het perfecte moment. Als Fernandez-Pardo ooit een echte kans moet krijgen bij de Rode Duivels, dan is het nu. Niet opnieuw in minuut 87, maar vanaf de aftrap.