Van speerpunt naar invaller: waarom Benito Raman uit de gratie is gevallen van Fred Vanderbiest

Vanderbiest begon de voorbereiding nochtans nog met veel vertrouwen in zijn ervaren aanvaller. "Het is opnieuw de Benito Raman van een paar jaar geleden", zei hij in augustus. Raman was fysiek scherp, had hard gewerkt tijdens de vakantie en begon bovendien aan zijn laatste contractjaar bij Malinwa. De verwachting was dat hij zich opnieuw zou laten gelden.

Tegen AA Gent kreeg Raman dan ook een basisplaats in de eerste competitiewedstrijd. Hij werd echter bij de rust gewisseld. Daarna ging het snel bergaf met zijn rol binnen het elftal.

Niet de diepe spits die Vanderbiest zoekt

De belangrijkste verklaring ligt bij het profiel dat Vanderbiest voor ogen heeft. Raman is een aanvaller die graag vanuit beweging speelt, druk zet en ruimte aanvalt. Maar als diepe spits wil Vanderbiest blijkbaar vooral iemand die het spel kan vasthouden en de ploeg kan laten opschuiven.

Daar wringt het. De trainer ziet in de amper achttienjarige Malcolm Mbasi bijvoorbeeld meer balvastheid. Dat hij een jonge speler boven Raman durft te verkiezen, zegt veel over wat Vanderbiest op die positie verlangt. Ook Bouke Boersma heeft inmiddels de voorkeur gekregen. Tegen Anderlecht begon Boersma in de spits, terwijl Raman opnieuw op de bank zat en pas laat mocht invallen.

Raman voelt zich niet gehoord

Raman zelf heeft intussen duidelijk gemaakt dat hij gefrustreerd is. Volgens hem wordt op wedstrijddagen niet uitgevoerd wat tijdens de trainingen wordt afgesproken. Hij ergert zich onder meer aan het feit dat ploegmaats niet altijd mee druk zetten wanneer hij zelf de eerste aanzet geeft.

Daar zit wellicht een tweede probleem. Raman speelt vanuit zijn karakter. Als hij vindt dat er iets moet gebeuren, zal hij dat ook laten merken. Voor een trainer die zijn ploeg heel duidelijk wil organiseren, kan zo'n persoonlijkheid zowel een wapen als een probleem worden.

Dat bleek ook na de nederlaag tegen Anderlecht. Raman mocht opnieuw niet starten en kreeg pas in de slotfase minuten. Meteen na het laatste fluitsignaal liep hij zichtbaar gefrustreerd naar binnen.

Een relatie die dringend hersteld moet worden

Het contrast met de voorbereiding kan nauwelijks groter zijn. Vanderbiest zag toen opnieuw de oude Raman. Nu kiest hij voor spelers die beter passen bij zijn manier van spelen, zelfs als die veel minder ervaring hebben.

Voor Raman is dat bijzonder frustrerend. Hij ziet zichzelf nog altijd als een speler die een basisplaats verdient. Vanderbiest lijkt intussen vooral te kijken naar wat zijn diepe spits moet doen binnen het geheel.

En precies daar ligt het gevaar. Dit hoeft geen persoonlijke vete te zijn. Het kan perfect een botsing tussen twee voetbalideeën zijn. Maar als Raman zich niet kan schikken in zijn nieuwe rol en Vanderbiest hem niet opnieuw als basisspeler ziet, kan de situatie snel escaleren. Al is het ook de vraag hoe lang KVM nog geduld zal hebben met Vanderbiest gezien de resultaten. Mogelijk gokt Raman er ook op dat er een nieuwe trainer komt.

De oplossing ligt daarom niet noodzakelijk op het veld. Beide mannen zullen vooral moeten bepalen of ze nog met hetzelfde verhaal verder willen. Want een gefrustreerde Raman op de bank is voor niemand ideaal, maar een Raman die zich opnieuw in de basis knokt op basis van de kwaliteiten die Vanderbiest vraagt, kan voor Mechelen wel degelijk een belangrijke troef worden.