Hij scoort bijna altijd, maar Garcia laat hem alsnog links liggen
Foto: © photonews
En te bedenken dat we aan het begin van het toernooi schreven dat hij wel eens de Dries Mertens van deze generatie kon worden. Nadat Dodi Lukebakio in maart (dachten we toch) punten had gescoord, speelde hij voorlopig nog geen minuut in zijn echte rol.
Een knappe invalbeurt met twee goals tegen de Verenigde Staten, en een doelpunt als basisspeler tegen Mexico: in maart leek Dodi Lukebakio stevige papieren op het bureau van Rudi Garcia te hebben gelegd, enkele maanden voor het WK. Toch klonk de bondscoach achteraf lauw: 'Ik kijk ook naar het verdedigende werk', benadrukte hij.
Resultaat: geen minuut tegen Kroatië, en een klein kwartier (waarin hij... opnieuw scoorde) tegen Tunesië. De twijfel kroop weer binnen, maar voor ons was het duidelijk: Lukebakio zou een rol te spelen hebben op dit WK. Tijdens een rondetafel met de pers aan het begin van het toernooi, vóór de eerste match, oogde hij ontspannen, zelfverzekerd en klaar om de rol van supersub op te nemen. Een joker à la Dries Mertens? Dat was precies wat we hem toewensten.
Nauwelijks 10 minuten in zijn 'echte' rol
Maar tegen Egypte kreeg Dodi Lukebakio uiteindelijk geen enkele minuut. De schuld van het wedstrijdverloop? Sommigen zouden zeggen: ondanks het wedstrijdverloop, met een Doku die niet in de match zat en een Trossard die ver onder het niveau bleef dat hij tegen Nieuw-Zeeland zou halen. België had een breekijzer nodig, en Lukebakio is, door de keuzes van Garcia, een van de enigen met dat profiel als invaller.
Maar 'de schuld' van het scenario ook: de Duivels oogden achterin erg kwetsbaar, en zonder een sterke Courtois waren ze hun toernooi met een nederlaag begonnen. Lukebakio brengen had betekend: vol op de aanval, en een enorm risico gezien de behoorlijk slechte match die Thomas Meunier toen speelde.
En dan kwam de match tegen Iran... met een nog rampzaliger scenario: Dodi viel in de 58e minuut in voor Alexis Saelemaekers... maar in de 66e pakte Nathan Ngoy rood. Zonder dralen werd de Benfica-flankaanvaller opgeofferd: hij moest alleen in de spits gaan staan, een rol die hem weinig ligt. Je kunt het hem moeilijk kwalijk nemen dat hij in die omstandigheden geen echte impact had.
Rudi Garcia moet opletten dat hij hem niet verliest
Intern klinkt het dat enkele spelers het moeilijk hebben met hun beperkte speeltijd, zeker zij die op meer hadden gerekend. Dodi Lukebakio hoort daar duidelijk bij, ook al blijft hij hard werken. Dat hij zelfs tegen een zwak Nieuw-Zeeland, in een wedstrijd waarin doelpunten nodig waren, niet eens mocht invallen, heeft hem waarschijnlijk erg geraakt. Het lijkt er bovendien op dat Alexis Saelemaekers hem inmiddels duidelijk voorbijgestoken is in de pikorde.
Tegen Senegal zal Lukebakio opnieuw afhankelijk zijn van het wedstrijdverloop, want blijkbaar beschouwt Rudi Garcia hem, om een of andere reden die ons wat ontgaat, niet per se als onmisbare invaller. We kunnen alleen maar hopen dat hij in de loop van het toernooi – als de weg niet woensdag al eindigt – de bondscoach van antwoord kan dienen...
Schrijf je nu in voor de Voetbalkrant nieuwsbrief
