Een zwakke schakel en een duo dat uitstekend klikt: vijf lessen voor Anderlecht

Cvetkovic-Sikan, een duo dat uitstekend klikt

Danylo Sikan kwam donderdag niet tot scoren en sommigen zullen zijn wedstrijd misschien wat minder hebben gevonden, maar de Oekraïner leverde opnieuw een erg degelijke prestatie. Zijn rol binnen dit Anderlecht is zelfs fundamenteel. Sikan voelt zich veel comfortabeler dan vorig seizoen met de rug naar doel en in het kaatsen. Hij lijkt Mihajlo Cvetkovic bijna blindelings te vinden en straalt veel vertrouwen uit.

Zijn fysieke présence, kopbalsterkte – zowel aanvallend als verdedigend – en zelfs zijn techniek, die bij zijn komst wat onderschat werd, maken van hem bijna een nieuwe transfer. Zo groot is het verschil met vorig seizoen. Dat mag ook op het conto van Vitor Bruno worden geschreven, die voorlopig veel beter dan zijn voorgangers lijkt te slagen in het creëren van een goed draaiend aanvallend geheel.

De sterke vorm van Sikan helpt bovendien ook Cvetkovic om helemaal open te bloeien. De Serviër start vanaf de linkerkant, maar speelt in werkelijkheid veel meer als een tweede spits en zorgt voortdurend voor gevaar. Het samenspel tussen Sikan en Cvetkovic zou zomaar een van de belangrijke wapens van Anderlecht dit seizoen kunnen worden.

Geduld nodig met Jayden Onia Seke

Na zijn sterke voorbereiding en goede wedstrijden tegen Hammarby werd misschien wat te snel heel veel verwacht van Jayden Onia Seke. Dat hij in de basis bleef staan terwijl Joshua Nga Kana eruit verdween, toont dat ook Vitor Bruno tevreden was over wat hij zag.

De verplaatsing naar Griekenland maakte echter opnieuw duidelijk dat het jeugdproduct van Neerpede nog altijd maar zeventien jaar is. Onia Seke zat niet in de wedstrijd. Zowel aan de bal als in zijn loopacties koos hij te vaak voor de verkeerde oplossing en ook enkele relatief eenvoudige technische acties gingen mis.

Is dat dramatisch? Helemaal niet. De voorbije jaren speelden genoeg voetballers die vijf tot tien jaar ouder waren nog veel zwakkere wedstrijden voor Anderlecht.

De komst van Oliver Antman en het feit dat paars-wit nog naar versterking op de flanken kijkt, is daarom logisch. In zijn huidige ontwikkeling kan Onia Seke niet geacht worden zoveel verantwoordelijkheid op zijn jonge schouders te dragen. Als hij een volgende stap zet, moet dat op zijn eigen tempo gebeuren.

Biancone en Pétrot moeten nog enkele fouten wegwerken

Het nieuwe centrale duo van Anderlecht kende donderdagavond enkele bijzonder benauwde momenten in het kolkende Toumba. Léo Pétrot leek een strafschop te veroorzaken op Giannis Konstantelias, maar werd gered doordat de VAR verder terugging in de aanval en een eerdere fout vaststelde.

Ook Giulian Biancone nam geregeld risico's in de opbouw. Dat leverde soms iets op, maar op andere momenten ging het mis. Een grote miscommunicatie tussen de twee Fransen had Anderlecht in de slotfase zelfs duur kunnen komen te staan. Jeremejeff profiteerde er niet van, maar de beelden zullen wellicht nog aan bod komen bij Vitor Bruno.

Op papier vullen Biancone en Pétrot elkaar goed aan en met hun inzet compenseerden ze veel. Toch hadden ze donderdag ook afgestraft kunnen worden als Anderlecht iets minder geluk had gehad.

Colin Coosemans begint het seizoen als echte aanvoerder

Eerst zijn offensieve bijdrage. Het openingsdoelpunt na zestien seconden begon met een lange bal van Colin Coosemans. De Griekse defensie raakte ervan in paniek, verdedigde bijzonder slecht uit en Anderlecht profiteerde meteen. Het lijkt een wapen dat Vitor Bruno bewust vaker wil gebruiken.

Daarnaast was er uiteraard zijn redding op de strafschop. Ook op de vele voorzetten die PAOK in zijn zestien pompte, straalde Coosemans rust uit. Met een volledig vernieuwd centraal duo voor zich was het belangrijk dat de doelman betrouwbaar en geruststellend voor de dag kwam. Na een wisselvallig seizoen waarin hij soms ook naast het veld nerveus oogde, lijkt de aanvoerder van Anderlecht opnieuw helemaal zichzelf.

Enric Llansana is voorlopig de zwakke schakel op het middenveld

Waar Lukáš Ambros opnieuw een zeer sterke wedstrijd speelde en het spel van Anderlecht vlotter liet lopen zoals maar weinig middenvelders dat de voorbije jaren in het Lotto Park konden, had Enric Llansana het bijzonder moeilijk.

De Spaans-Nederlandse middenvelder kwam bijna voortdurend te laat in zijn tussenkomsten. Over de hele wedstrijd bekeken had hij bij wijze van spreken meerdere gele kaarten kunnen krijgen. Bovendien veroorzaakte hij een duidelijke strafschop.

Ook aanvallend liep het niet. Tegen Hammarby leek Llansana nog wat meer te brengen dan voordien, maar donderdag mislukten te veel van zijn acties.

De conclusie lijkt voorlopig duidelijk: zodra Nathan Saliba terugkeert, dreigt Llansana zijn basisplaats bij Vitor Bruno kwijt te raken als zijn niveau niet duidelijk omhooggaat. Op dit moment oogt hij als de zwakste schakel op het middenveld van Anderlecht.