Er is meer dan Mokio, Karetsas en Amuzu: deze spelers met de dubbele nationaliteit kent u waarschijnlijk niet

Het dossier van de binationals zorgt de laatste jaren voor heel wat commotie in België, en dat is niet zonder reden: de lijst met grote talenten die de Rode Duivels de rug toekeren, wordt steeds langer. Bilal El Khannouss, Chemsdine Talbi, Rayane Bounida, Konstantinos Karetsas, Ilay Camara, Jorthy Mokio... en nu ook Francis Amuzu, die opgeroepen werd door Ghana, om enkel de bekendste namen te noemen.

Maar om even te kunnen uitblazen en het te hebben over minder controversiële gevallen, stellen we graag een paar andere binationals voor, soms verrassend, die in theorie Rode Duivel hadden kunnen worden — al hebben de meesten daar waarschijnlijk nooit echt aan gedacht.

Dylan Demuynck (Filipijnen)

De Filipijnen hebben al langer Belgische spelers in de rangen: enkele jaren geleden stelden we jullie zo Dylan De Bruycker voor, die bij ons geïnterviewd werd. Vandaag zet Dylan Demuynck die vreemde traditie verder: de rechtsachter, dit seizoen door Zulte Waregem uitgeleend aan Lierse, is ex-Belgisch international bij de U19 en staat al aan 10 caps voor de Filipijnen. Zijn eerste oproep kwam er in 2024 van... Tom Saintfiet.

Moises San Nicolas Schellens (Andorra)

Wist je dat een echte legende van het Andorrese voetbal eigenlijk... een Belgische binational is? Moises San Nicolas gebruikt in het dagelijks leven niet de familienaam van zijn moeder, Schellens. Met een Belgische moeder die zich in Andorra vestigde, zit San Nicolas intussen aan 97 interlands voor het kleine land in de Pyreneeën, waar hij zijn hele carrière speelde. Uiteraard ver verwijderd van het niveau van de Rode Duivels, al vertelde San Nicolas in het boek Expat Football Club van Julien Denoël wel dat hij graag voor... Westerlo had gespeeld, waar een deel van zijn familie vandaan komt. Hij gaf ook aan dat de Belgische bond hem als jonge speler nooit benaderd heeft.

Naïm Van Attenhove (Niger)

Naïm Van Attenhove, geboren in Leuven en opgeleid bij Anderlecht, speelt momenteel bij Crossing Schaerbeek. Na passages bij de Belgische jeugdreeksen koos hij in 2020 voor Niger, waarvoor hij ondertussen 9 caps telt.

Christian Makoun (Venezuela)

Onlangs, wat onder de radar, zorgde een "Belg" voor een straffe prestatie: kampioen worden van Bulgarije met Levski Sofia en zo een einde maken aan 14 jaar dominantie van Ludogorets. Die Belg is Christian Makoun... al is hij geboren in Venezuela, als zoon van een Belgisch-Kameroense vader. Na een korte passage bij Juventus U19 koos Makoun snel voor zijn geboorteland en staat hij aan 15 interlands voor Venezuela.

Paul Okon-Engstler (Australië)

Zijn naam klinkt bekend bij liefhebbers van het Belgische voetbal: vader Paul Okon won in 1995 de Gouden Schoen en pakte in 1996 de titel met Club Brugge. Zijn zoon, geboren in Gent, is Australisch international (4 caps) en zou wel eens het WK kunnen spelen met de Socceroos. Op zijn 21ste komt hij uit voor Sydney FC. Hij werd nooit opgeroepen voor de Belgische jeugdselecties, maar had in theorie international kunnen worden voor België... of Italië: zijn broer Gianluca, die nog steeds bij Club Brugge speelt, koos voor het land van hun moeder!

Rodolfo Lippo (Finland)

Dit is er eentje die je waarschijnlijk niet kent... tenzij je Tubize of Union Saint-Gilloise op de voet volgde, ook bij de jeugd. Rodolfo Lippo speelde immers in de jeugd bij AFC Tubize en vervolgens bij USG in 2020-2021, voor hij naar Zwitserland trok om te studeren... fysica. Voetballen bleef hij echter doen in Lausanne, waar hij nog altijd speelt en op zijn 21ste hoopt door te breken bij de A-kern. Lippo is Belg via zijn vader en Fin via zijn moeder: hij kwam nog voor geen van beide landen uit op internationaal niveau, maar als hij zich in de Zwitserse eerste klasse doorzet, zou Finland hem wel eens in het oog kunnen houden.

Maksim Kireev (Wit-Rusland)

Hij was een groot talent uit de Anderlecht-opleiding, maar Maksim Kireev brak door in de Challenger Pro League bij Lierse en versierde recent een transfer naar KV Mechelen. Hij raakte meteen na zijn aankomst geblesseerd, maar werkt zich in de tweede seizoenshelft stilaan terug. Bij de Maneblussers gelooft men sterk in hem: hij kreeg zelfs rugnummer 10. Maar zelfs als hij ooit helemaal ontploft, zal België hem niet meer moeten oproepen: de ex-Belgische U15-international koos al heel snel voor Wit-Rusland, het land van zijn ouders, en zit daar aan 6 caps.