Interview Charles De Ketelaere blikt terug op WK en zijn rol: "Ik denk niet dat je zo het beste uit mij haalt"
Foto: © photonews
Charles De Ketelaere beleefde deze zomer naar eigen zeggen de mooiste periode uit zijn carrière. De aanvaller van Atalanta speelde een belangrijk WK met de Rode Duivels en scoorde in de kwartfinale tegen Spanje, al ging België uiteindelijk met 2-1 onderuit. Bij zijn terugkeer werd hij ineens bedolven onder de complimenten.
Intussen is De Ketelaere alweer begonnen aan een nieuw hoofdstuk. Bij de Rode Duivels is hij uitgegroeid tot een spits, terwijl hij bij Atalanta onder Maurizio Sarri opnieuw vooral vanaf de flank wordt uitgespeeld. De Ketelaere praat uitgebreid over zijn positie, zijn ambities, het WK en zijn vakantie met Kevin De Bruyne.
“Het WK was het mooiste moment uit mijn carrière”
Hoe gaat het met je?
“Met mij is het goed. Ik ben blij om hier te zijn. Ik voel veel energie bij mezelf en bij iedereen. Het is leuk om hier te zijn.”
Je hebt een lange zomer achter de rug. Was dit de mooiste zomer uit je carrière?
“Ja, absoluut. Het WK was het mooiste moment uit mijn carrière. Ik heb ook de Europa League gewonnen, maar voor je land spelen voelt toch heel speciaal. Ik denk niet dat ik al vaak heb meegemaakt dat iedereen zo verenigd is. Dat was heel mooi. Privé was het ook een heel leuke zomer (De Ketelaere verloofde zich met zijn vriendin Jozefien Van de Velde).”
Je keerde na het WK terug naar Italië. Kreeg je daar veel respect van je ploegmaats?
“Een applausje heb ik niet gekregen, maar je voelde wel veel respect van mijn ploegmaats. Ik kreeg veel felicitaties en mensen zeiden dat ik het goed had gedaan op het WK. Dat voelde wel goed.”
Toen Spanje later wereldkampioen werd, kreeg je daar nog reacties op?
“Ja. Toen Spanje het WK won en ik de enige speler was die tegen hen had gescoord, kreeg ik zelfs berichtjes alsof ik het WK had gewonnen. (lacht)”
Je had daar zelf waarschijnlijk minder om te lachen na de uitschakeling.
“Na onze match was ik vooral teleurgesteld. Pas later begon ik er wat meer bij stil te staan. Spanje moest daarna tegen Frankrijk, dat op dat moment door veel mensen als de grote favoriet werd gezien. Toen Frankrijk ook niet kon scoren, begonnen mensen mij berichten te sturen. Ze zeiden ook dat ik een goede quizvraag zou zijn: de enige speler die tegen Spanje had gescoord. Dat was wel mooi om te horen.”
Heb je er dan vrede mee dat België zo dicht bij een halve finale kwam?
“Je moet altijd blijven geloven. In het voetbal zijn de marges heel klein. Ik denk dat we tegen Spanje het niveau goed hebben gehaald. Zij hadden wel de bovenhand, maar ik had niet het gevoel dat ze in de tweede helft elk moment konden scoren of dat wij op het punt stonden een doelpunt te krijgen. Ze waren wel aan het drukken. Als je naar een verlenging gaat, kom je dichter bij het einde en dan weet je nooit. Eén goal, één kans, dat kan altijd komen. Ik had wel het gevoel dat dat nog kon. Maar uiteindelijk moet je nog twee wedstrijden winnen om wereldkampioen te worden.”
Van Bommel zei dat jullie hadden kunnen winnen. Zegt dat iets over de lat die Mark van Bommel met deze ploeg wil leggen?
“Dat geloof moet er sowieso zijn. We zijn misschien niet tegen iedereen de favoriet, maar we hebben wel een ploeg die tegen iedereen iets kan doen en van iedereen kan winnen. Als je die kwaliteiten hebt, mag je hopen en ambiëren om ver te komen en mooie dingen te doen.”
Was dat geloof er al voor het WK?
“Ja, ik denk dat er vanaf het begin heel veel geloof was binnen de groep. En ik heb ook het gevoel dat iedereen in België, zeker achteraf, heel positief was over de nationale ploeg. Tegen Senegal lagen we zo goed als uit het toernooi, maar met die comeback werd heel het land verenigd. De vreugde die toen gevoeld werd, was waanzinnig. Ook de overwinning tegen Amerika was belangrijk. Dat was zo'n dominante overwinning tegen een ploeg waarvan we op dat moment voelden: we zijn hier en we kunnen iets moois doen. Dat was een heel mooi moment.”
Hoe lang heeft die uitschakeling tegen Spanje in je hoofd gezeten?
“Het is sowieso zuur. Ik had al eens een WK meegemaakt, maar nu zelf spelen en de energie voelen is nog veel groter. Het zit sowieso even in je hoofd omdat je zo in een bubbel zit. Zelfs voor de match tegen Spanje denk je niet: vanavond moet ik mijn vakantie regelen. Je denkt alleen maar: ik ga door. Ik denk dat het bij mij toch een goede week in mijn hoofd heeft gespeeld. Uiteindelijk lukt het wel om het los te laten, omdat je zoveel mooie momenten hebt meegemaakt. Maar het blijft zuur.”
“Ik voel me hier wel een spits, bij Atalanta ben ik weer een winger”
Heb je inmiddels met Mark van Bommel over je positie gesproken?
“Ja. Hij had mij vooraf al gebeld en nu zijn we hier ook al twee dagen samen, dus we hebben al gesproken. Ik denk dat hij mij als spits ziet. Ik denk dat ik het op het WK goed heb gedaan. Sinds de vorige bondscoach mij in de spits heeft gezet, vind ik dat ik het in het algemeen heel goed heb gedaan. Ik denk dat Mark mij ook zo ziet en ik voel me hier wel een spits.”
Zie je jezelf dan als de eerste spits van België?
“Dat maakt op zich niet uit. Op het WK voel ik mij als eerste of tweede spits. Als de bondscoach mij in de basis zet, doe ik mijn best en denk ik dat ik het team heel veel kan bijbrengen. Als ik op de bank zit of start, ben ik nooit iemand geweest die problemen maakt. Maar ik ben wel ambitieus en wil zo veel mogelijk spelen.”
Ben je tijdens het WK gegroeid in die rol als diepe spits?
“Ik denk dat je daar misschien onbewust in groeit omdat je het uiteindelijk voelt. Ik word meer afgerekend op het feit of ik scoor of niet wanneer ik als spits speel. Dat is anders dan wanneer je op de flank of wat lager staat. Misschien zit dat onbewust in je hoofd. Ik voel me wel iemand die dynamisch is. Het hangt ook af van de tegenstander: soms moet je meer uitwijken en soms is het beter om centraal te blijven. Ik denk wel dat ik in het algemeen ben gegroeid.”
Als iemand je nog nooit heeft zien spelen en vraagt wat je positie is, wat antwoord je dan?
“Aanvaller. (lacht)”
En toch speel je bij Atalanta momenteel opnieuw als pure winger.
“Ja, nu speel ik daar echt als pure winger. Dat heb ik vroeger ook lang gedaan. Bij Club Brugge heb ik ook meer in de spits gespeeld dan echt als winger tegen de lijn. Mijn beste seizoen was vaak met twee spitsen, met Noa [Lang] en met veel vrijheid. Ik voel me sowieso beter wanneer ik wat centraler speel dan wanneer ik echt tegen de lijn geplakt sta.”
Dat lijkt toch een verschil met hoe je nu bij Atalanta wordt gebruikt?
“Vorig jaar speelde ik bij Atalanta in een 3-3 ook heel vaak op de flank, maar dat is toch een ander gevoel dan wanneer je start met je rug tegen de lijn en je acties iedere keer zo beginnen. Zeker omdat je als spits meer met doelpunten bezig bent.”
Je kan ook statistieken voorleggen op die positie.
“Dat klopt. Ik heb het eens geteld en ik denk dat ik zeven doelpunten heb gescoord in de spits sinds de bondscoach mij daar heeft gezet. Dus ik denk dat dat niet slecht is. Ik voel me wel in de spits.”
Waarom zet Atalanta je dan toch op de flank?
“We hebben daar twee spitsen en ik kan het. We hebben Scamacca en Krstović, die pure spitsen zijn en dat altijd zijn geweest. Ik kan ook op de flank spelen. Ik denk alleen niet dat je het beste uit mij haalt als ik daar sta. Maar het is een ploegsport. Ik moet niet alleen aan mezelf denken.”
Je zou dus ook op tafel kunnen kloppen en zeggen: ik ben de negen?
“Dan moet iemand anders op de flank spelen. Het klopt dat we niet fantastisch zijn begonnen, maar er zijn veel veranderingen geweest. Je doet jezelf ook geen plezier door daar nu meteen zo over te beginnen. Je moet gewoon spelen waar de ploeg je nodig heeft.”
Maurizio Sarri zei onlangs dat je fysiek nog maar voor ongeveer 60 à 70 procent fit was. Hoe zit dat nu?
“Ik denk dat hij dat twee of drie weken geleden zei. Ik was begin augustus terug, heb een week getraind en had toen een kleine blessure waardoor ik een week uitviel. Daarna heb ik weer tien dagen getraind. Toen speelde ik mijn eerste match en die was niet goed. Ik voelde mij fysiek ook niet goed. Maar tegen Juventus voelde ik me fysiek wel goed.”
Je speelt dus bij Atalanta op een andere positie dan bij de Rode Duivels. Is dat moeilijk om te combineren?
“Je moet je aanpassen. Bij België voel ik me nu meer als een spits, terwijl ik bij Atalanta op de flank speel. Maar ik heb beide posities al vaak gespeeld. Uiteindelijk moet je gewoon proberen het beste te maken van de rol die je krijgt.”
En dat blijft je instelling?
“Ja. Ik ben ambitieus en wil zo veel mogelijk spelen, maar ik ben ook iemand die nooit problemen maakt wanneer hij op de bank zit. Het belangrijkste is dat je er staat wanneer je wordt opgeroepen.”
“Kevin De Bruyne haalt er nu veel meer plezier uit”
Je wordt intussen ook niet meer echt als een jonge gast bij de Rode Duivels beschouwd.
“Ben ik dat niet meer? Ik ben 25. Ik denk daar eigenlijk niet over na. Ik weet niet of ik jong of oud ben. Ik ben er ondertussen wel al even bij.”
Je bent er bijvoorbeeld al bij sinds het WK in Qatar. Hoe kijk je naar Kevin De Bruyne, die al die jaren naast je heeft gespeeld?
“Als ik hem vergelijk met vroeger, denk ik dat hij nu veel meer plezier uit de nationale ploeg haalt dan toen. Ik heb ook gezien hoeveel hij zich heeft geamuseerd op het WK. Ik denk dat het voor hem vanzelfsprekend was om door te gaan. Niet alleen tijdens het WK, maar ook daarna heeft hij zich geamuseerd.”
Hebben jullie intussen een echte vriendschap opgebouwd?
“We konden altijd al heel goed met elkaar opschieten, zowel op training als naast het veld. Nu hebben mijn vriendin en zijn vrouw elkaar ook beter leren kennen. Dat ligt misschien vooral aan de vrouwen.”
Jullie zijn na de uitschakeling tegen Spanje zelfs samen gebleven?
“Na de uitschakeling tegen Spanje waren we eigenlijk vrij. Mijn vriendin en zijn vrouw zaten in hetzelfde hotel. Wij hebben toen nog wat aan de bar gezeten en nagepraat. En toen is het idee gekomen om samen iets te doen.”
Uiteindelijk werd het dus een gezamenlijke vakantie?
“Ja, eigenlijk wel. Het was gewoon leuk. We hadden een goede band en na zo'n WK is het ook fijn om nog wat tijd met elkaar door te brengen.”
Schrijf je nu in voor de Voetbalkrant nieuwsbrief
