Alleen zij kunnen Infantino nog stoppen: wereldvoetbal staat op ontploffen

Op papier is het antwoord eenvoudig: de nationale voetbalbonden. In de praktijk ligt dat een pak moeilijker. Infantino heeft de voorbije jaren een stevige machtsbasis uitgebouwd binnen de FIFA en kan rekenen op de steun van een groot deel van de 211 aangesloten bonden. Vooral in Afrika, Azië, Oceanië en delen van Zuid-Amerika blijft de steun voor de FIFA-president groot, waardoor hij bij stemmingen zelden in de problemen komt.

Europa heeft de grootste sportieve macht

Toch is er één blok dat wel degelijk een verschil kan maken: Europa. UEFA was de eerste voetbalorganisatie die zich openlijk tegen de plannen keerde en stelde dat FIFA een grens overschrijdt die nooit had mogen worden overschreden. Maar woorden alleen zullen wellicht niet volstaan.

Volgens verschillende analisten kan alleen een verenigd Europees front de FIFA onder druk zetten. Dan gaat het niet alleen om de 55 UEFA-lidstaten, maar ook om de grootste clubs, de nationale competities en spelersvakbond FIFPro. Zij vertegenwoordigen immers het grootste deel van het mondiale voetbaltalent.

Dat is geen onbelangrijk argument. Op het afgelopen WK kwamen zes van de acht kwartfinalisten uit Europa. Ook veel internationals van landen als Marokko en Argentinië werden opgeleid of spelen bij Europese topclubs. Zonder de Europese sterren zou een Wereldbeker een heel ander aanzien krijgen.

Ook regeringen kunnen tussenkomen

Naast de voetbalwereld zelf zouden ook nationale overheden en de Europese Commissie een belangrijke rol kunnen spelen. Verschillende politici hebben zich de voorbije dagen al kritisch uitgelaten over de plannen van Infantino. 

Bovendien loopt er in Europa al een klacht tegen de FIFA wegens mogelijk misbruik van haar dominante marktpositie, nadat de wereldvoetbalbond de internationale speelkalender de voorbije jaren eenzijdig bleef uitbreiden.

Toch is een echte confrontatie voorlopig nog veraf. Hoewel ook voetbalbonden uit Noord- en Midden-Amerika en Azië hun ongenoegen hebben geuit, richt hun kritiek zich voorlopig vooral op de manier waarop de plannen tot stand kwamen en niet zozeer op het voorstel zelf.

De komende dagen worden daarom cruciaal. Europese bonden overleggen achter de schermen over een gezamenlijke strategie. Pas als zij samen met de clubs, competities en spelers de rangen sluiten, kan er voldoende druk ontstaan om Infantino tot andere inzichten te brengen.

Want zolang de FIFA-voorzitter zeker is van een meerderheid binnen zijn organisatie, lijkt hij weinig reden te hebben om zijn plannen terug in de koelkast te stoppen. Alleen een breed internationaal front kan daar nog verandering in brengen. 

Boycot?

Daarbij wordt zelfs een boycot van toekomstige FIFA-toernooien niet langer volledig uitgesloten. Binnen UEFA klinkt die piste voorlopig nog niet als een officieel standpunt, maar ze wordt achter de schermen wel besproken. Mocht Europa ooit beslissen om niet deel te nemen aan een WK of het WK voor clubs, dan zou dat een enorme sportieve en commerciële klap betekenen voor de FIFA.

Of het zover komt, is voorlopig onzeker, maar alleen al het feit dat een dergelijke maatregel ter sprake komt, toont aan hoe groot de spanningen tussen de Europese voetbalwereld en Gianni Infantino inmiddels zijn opgelopen..