Analyse Jérémy Taravel is hoofdcoach van Anderlecht: vijf redenen voor zijn onwaarschijnlijke benoeming

1. De band tussen Jérémy Taravel en zijn spelers

Dat zowat iedereen binnen de spelerskern Jérémy Taravel bij zijn voornaam of bijnaam aanspreekt, zegt genoeg: de kleedkamer is gek op "Tara". Sommigen, zoals Thorgan Hazard en Colin Coosemans, geven zelfs toe dat ze het nog altijd moeilijk hebben om hem coach te noemen.

Op lange termijn kan dat een probleem worden - David Hubert heeft daar destijds al wat de gevolgen van gedragen, omdat hij nog met een aantal Mauves bij de Futures had samengespeeld. Maar op korte termijn was dit net wat Anderlecht nodig had. Besnik Hasi werd dan wel gesteund door zijn kleedkamer, hij heeft een sterke persoonlijkheid en de voorbije maanden kreeg hij zijn boodschap steeds moeilijker overgebracht.

Taravel slaagde er dan weer in om iedereen opnieuw op scherp te zetten, door de taal van de kleedkamer te spreken; zijn video's die voor de terugwedstrijd in de bekerhalve finale getoond werden, maakten indruk. Vertrouwen kan in voetbal veel doen, zeker op korte termijn, en de ex-T3 had net dat korte termijn-effect nodig om meteen te scoren.

2. De episode Hubert-Hasi kon niet opnieuw

Jérémy Taravel een paar wedstrijden laten staan en hem dan net voor de Play-offs en die bekerfinale, die hij als het ware miraculeus wist te halen, weer aan de kant schuiven? Na de resultaten en de sfeer van de laatste weken was dat ondenkbaar. Al was het misschien minder ondenkbaar geweest zonder wat er op het einde van vorig seizoen gebeurd is.

Lees ook... Succesformule op tafel: zo kan KV Mechelen Anderlecht kloppen volgens Philippe Albert›

David Hubert kreeg toen zijn kans in omstandigheden die wat deden denken aan de aanstelling van Taravel... maar werd vervolgens net voor de Play-offs ontslagen om Besnik Hasi te halen, nochtans in de problemen bij KV Mechelen. Het publiek begreep het niet. De resultaten waren rampzalig.

Als Michael Verschueren en Kenneth Bornauw zich op dezelfde manier hadden gedragen, was dat een bijzonder negatief signaal geweest bij het begin van hun gezamenlijke bewind. We weten het: het Anderlecht-publiek is geduldig, maar is de voorbije jaren ook steeds meer geïrriteerd geraakt door de keuzes van het bestuur. Het huidige board heeft duidelijk lessen getrokken.

3. Taravel maakte ook stevige keuzes

Jérémy Taravel heeft het voetbal bij Anderlecht niet compleet op zijn kop gezet. Maar hij durfde wel duidelijke, stevige keuzes te maken. Lucas Hey uit de ploeg, Thorgan Hazard als "valse 9", nieuwkomers Sikan en Da Costa opzijgezet, De Cat een lijn hoger op het veld, Degreef bijna altijd in de ploeg: dat zijn niet bepaald beslissingen van een assistent zonder ideeën.

Door te tonen dat hij er ook staat om zijn eigen visie te brengen (zo benadrukte hij bijvoorbeeld dat Hazard als valse 9 al langer in zijn hoofd speelde), liet Taravel zien dat hij potentieel heeft als trainer. Niemand weet vandaag of hij een topcoach wordt, maar als hij tijdens zijn weken als tussenpaus "niets" had laten zien, was hij vermoedelijk niet bevestigd.

4. Anderlecht blonk uit in de grote matchen

Nog een punt dat in het voordeel speelde van de ondertussen fulltime coach van RSCA: ook al hadden de Mauves het lastig in "kleine" matchen (zoals op Zulte Waregem), tijdens de grote afspraken stonden ze er wel. De halve finale tegen Antwerp natuurlijk, maar ook - en vooral - de verplaatsing naar Jan Breydel, waar RSCA Club Brugge uit zijn spel haalde en een punt meenam dat achteraf toch wat te weinig smaakte.

Je kan het zelfs zo stellen: die wedstrijd in Brugge was minstens even overtuigend als de nipte zege van vorig jaar november tegen hetzelfde blauw-zwart. De intensiteit van vorige zondag: dat is wat Taravel moet proberen doortrekken naar de bekerfinale en de Play-offs. Zeker in de bekerfinale, het laatste grote doel van de Mauves dit seizoen. De beslissing was misschien al eerder genomen, maar "Tara" bevestigen na een stevige 5-0-nederlaag in Brugge zou wellicht een stuk moeilijker geweest zijn.

5. Ja, Taravel heeft ook... geluk

Tot slot, en omdat het helemaal geen schande is om het toe te geven: Jérémy Taravel weet zelf ook dat hij op de juiste plek op het juiste moment zit, en profiteert van uitzonderlijke omstandigheden (al zijn die misschien iets minder uitzonderlijk dan ze "zouden moeten" zijn bij een club als Anderlecht). Dat eerst Biglia en daarna Still opstappen, dat de Saoedische club van Alfred Schreuder dan weer de deur dicht houdt, en dat de T1-kandidaten één voor één wegvallen: dat had niemand zien aankomen.

Maar je hebt alleen maar geluk als je de kans grijpt, en Jérémy Taravel heeft dat perfect gedaan. RSCA ziet hierin meteen een uitweg om wat ademruimte te creëren en tegelijk de nodige coach, maar ook (dat zouden we bijna vergeten) de sportief directeur te kunnen zoeken. Loopt Taravel het in dit seizoenseinde mis? Dan zal niemand hem verwijten maken, en zullen maar weinig mensen Anderlecht verwijten dat het deed wat analisten en supporters al wekenlang vroegen door hem aan te stellen. Niets te verliezen voor geen van beide partijen? Zo lijkt het wel.