Hans Vanaken had bij PSV een droom, maar één moment veranderde alles: “Hij was er niet goed van”

Van dribbelaar tot technisch wonderkind

Bij PSV werd Vanaken al snel een opvallende verschijning. “Ik heb tot mijn achttiende in kleedkamers gezeten vol jongens die dachten dat ze prof gingen worden, maar ben nooit iemand als Vanaken tegengekomen”, vertelt zijn vroegere ploegmaat Vincent Van Loon in HBvL. Ook Pepijn Lijnders, later assistent van Jürgen Klopp bij Liverpool, herinnert zich zijn enorme technische vaardigheid en creativiteit.

Vanaken werkte uren aan zijn techniek, met moeilijke aannames en bewegingen met beide voeten. “Ik beet er mijn tanden op stuk, Hans deed het alsof het allemaal geen moeite kostte”, vertelt Van Loon. De jonge Limburger behoorde steevast tot de beste spelers van zijn lichting en droomde ervan ooit bij het eerste elftal van PSV te spelen.

Een halfjaar langs de kant en een verrassend vertrek

Zijn ontwikkeling kreeg echter een stevige klap toen hij tussen zijn twaalfde en veertiende liefst 24 centimeter groeide. Vanaken kreeg af te rekenen met de ziekte van Osgood-Schlatter en moest van PSV zes maanden aan de kant blijven. Zijn beste vriend zag hoe zwaar dat woog: “Achteraf gezien denk ik dat wij allemaal onderschat hebben hoe zwaar dat voor hem geweest moet zijn. Tijdens het middageten hoorde je hem amper nog.”

Toen Vanaken daarna niet langer zeker was van zijn plaats, besloot hij op zijn veertiende terug te keren naar Lommel. Zijn vader probeerde hem nog op andere gedachten te brengen, maar de beslissing stond vast.

“Op de terugweg zei Hans: ‘Die mannen lullen maar wat.’ In zijn hoofd was de beslissing al genomen”, vertelt vader Vital. Achteraf bleek het vertrek mogelijk een belangrijke stap in zijn ontwikkeling: PSV wilde hem jaren later zelfs opnieuw binnenhalen, maar Club Brugge wilde zijn sterkhouder niet laten gaan.