Waarom Charleroi heel goed zonder Hans Cornelis had kunnen zitten op dit moment

Invloeden en professionele ontwikkeling

Cornelis verwijst naar een coach die hem sterk beïnvloedde op mentaal vlak. “Door Trond Sollied, puur op psychologisch vlak”, vertelt hij in De Zondag. Hij benadrukt dat de verantwoordelijkheid die Sollied aan de spelersgroep gaf, zorgde voor meer betrokkenheid binnen het team.

Hij erkent dat het voetbal ondertussen sterk geëvolueerd is, vooral op technologisch gebied. “Ik wil geen computertrainer worden, maar zonder computer kan je nu niet meer.” Volgens hem leveren data nuttige inzichten op over spelers, tegenstanders en trainingsmethodes.

Zijn periode bij Lokeren vormde een belangrijk leerpunt. Hij geeft aan dat een trainer stevig moet staan wanneer verschillende partijen hun mening willen doorduwen. Die houding kan volgens hem zowel een voordeel als een nadeel zijn.

Keuzes na een moeilijke fase

Na zijn ontslag vroeg hij zich af welke richting het beste was voor zijn loopbaan. “Ik ga liever ten onder met mijn eigen visie dan met die van iemand anders.” Hij besloot dat werken onder een ervaren hoofdcoach hem nieuwe inzichten kon opleveren.

Toen beschikbare functies schaars werden, nam de frustratie toe. Hij bleef ervan overtuigd dat hij kwaliteiten had, maar moest wachten op een nieuwe kans. De optie om met Karel Geraerts mee te gaan naar Reims lag op tafel. “Als hij een tweede assistent had mogen meenemen, naast Tim Smolders, had hij mij meegenomen.”

Kort daarna kwam Charleroi in beeld. Cornelis geeft aan dat de samenwerking met Rik De Mil meteen juist aanvoelde. “In die zes maanden onder hem heb ik mij volledig gesmeten om samen succes te hebben”, besluit hij.