Belgische trainer doet het hele boekje open over Didier Lamkel Zé: "De beste in België, maar..."

Als assistent-trainer is Frédéric De Meyer natuurlijk vaak degene bij wie spelers zich soms sneller en eerlijker uitspreken dan bij de hoofdcoach. Vorig seizoen sprak hij dan ook veel met Didier Lamkel Zé om hem op het rechte pad te houden bij STVV.

"Het is een triest verhaal, want het is echt een heel goed mens: hij heeft een enorm groot hart, hij is zó vriendelijk, echt een topkerel", vertelt hij aan RTBF. "Maar het probleem bij hem zit in het extra-sportieve. Want op training hoef je hem niets te zeggen: hij werkt, hij discussieert niet, hij doet gewoon zijn job."

"Op het veld is het een speciale... maar hij is zó getalenteerd: voor mij is hij een van de allerbeste aanvallers die de voorbije jaren in België hebben rondgelopen. Alleen: in het dagelijkse leven zit hij niet goed in zijn vel. Hij komt te laat, laat niets weten en dan knapt er iets en zet hij zichzelf apart".

Een geval apart

Een frustrerende situatie, gezien zijn kwaliteiten: "Als je een Didier in je groep hebt, moet hij eigenlijk altijd spelen, omdat hij de beste is. Dat heb ik ook tegen de directie gezegd toen ik de ploeg even overnam tussen Mazzù en Vrancken. Die match wonnen we met 3-1 en Lamkel Zé was heel sterk. Ik heb hem er op het einde afgehaald omdat hij er helemaal doorzat, en hij bedankte me voor het vertrouwen. Dat raakte me echt".

"Didier is chaotisch in zijn leven en hij zal altijd excuses zoeken. Maar als hij op tijd is, dan is hij de eerste op het veld en werkt hij keihard. Alleen: eens je van het veld af bent, is het een andere Didier... En tegenover een groep kun je zulke afwijkingen niet blijven tolereren, anders begrijpen de anderen dat niet", gaat De Meyer verder.

Lees ook... Opvallend verhaal bij Antwerp: van mogen vertrekken in de winter naar basisspeler›

STVV leefde zo op een dunne koord: "Felice Mazzù heeft dat maandenlang geprobeerd met Didier: balanceren tussen Didier en de groep, met het idee dat we hem nodig hadden om op zondag te winnen. Zolang we met hem wonnen, ging dat nog... maar toen dat niet meer het geval was, werden zijn kleine fouten niet langer aanvaard door de groep. We moesten een keuze maken: Didier of de groep. En je kunt niet een hele groep laten vallen die aan het vechten was en de inspanningen leverde".