9 taken voor Antoine Sibierski: nieuwe sportief directeur van RSC Anderlecht heeft een berg werk

Een coach vinden voor Anderlecht

Dat wordt waarschijnlijk het eerste dossier waar Antoine Sibierski zich op zal storten: Anderlecht heeft nood aan een trainer. Op dat vlak heeft de club de zaken uiteindelijk toch in de juiste volgorde aangepakt, ook al was dat aanvankelijk niet de bedoeling. Het mislukken van het dossier-Schreuder geeft Sibierski nu de ruimte om echt zijn eigen man naar voren te schuiven, in plaats van zich te moeten schikken naar een keuze die al eerder binnen Sporting was gemaakt. Alleen blijft het nu natuurlijk nog zaak om eindelijk de juiste man te vinden, na een reeks mislukkingen sinds het vertrek van Vincent Kompany.

Duidelijkheid scheppen binnen de club

Dat hij uiteindelijk werd aangekondigd als “sportief directeur” en niet als “chief technical officer”, zoals aanvankelijk werd gedacht, is ook een duidelijk signaal: Anderlecht wil opnieuw helderheid creëren. Het organigram was de voorbije tijd zo ondoorzichtig geworden dat niemand nog goed wist wie nu precies waarvoor verantwoordelijk was binnen de club. Sibierski staat bekend als iemand met karakter en gezag. “Ik wil dat men mij laat werken”, vatte hij het ooit samen bij Troyes. Het is dus uitgesloten dat hij zich op de achtergrond laat duwen of genoegen neemt met een schimmige rol, zoals Olivier Renard dat in de slotfase van zijn periode wel heeft moeten ervaren.

Het RSCA en zijn context leren begrijpen

Antoine Sibierski kent de druk van zijn spelerscarrière, maar als bestuurder wacht hem bij Anderlecht wellicht een heel ander soort spanning. ESTAC Troyes maakt dan wel deel uit van de City Football Group, toch is succes daar lang niet zo onmisbaar als bij RSCA. Binnen een jaar zal het tien jaar geleden zijn dat paars-wit nog eens kampioen van België werd, en Sibierski zal daar ongetwijfeld vaak aan herinnerd worden. Elke beslissing die hij neemt, zal onder het vergrootglas liggen van supporters, van de pers en ongetwijfeld ook van Marc Coucke, die met deze nieuwe machtswissel opnieuw veel op het spel zet.

Nathan De Cat duur verkopen… of hem miraculeus houden?

Je kan niet verwachten dat hij zomaar Nathan De Cat aan boord houdt. Nochtans zou dat sportief gezien wellicht het beste zijn voor de speler, die nog niet klaar lijkt voor een sprong naar de absolute top. Mocht een echte grootmacht zich melden, dan kan Antoine Sibierski misschien wel proberen om een constructie uit te werken waarbij De Cat eerst nog een seizoen wordt terugverhuurd, in de stijl van Mike Penders. Maar als een club van het niveau van VfB Stuttgart aanklopt, wordt dat veel moeilijker.

Anderlecht hoopt in elk geval zijn uitgaande transferrecord te breken met De Cat. Dat lijkt ambitieus voor een speler zonder Europese ervaring, die bovendien nog maar tot 2027 onder contract ligt. Sibierski zal dus hard op tafel moeten slaan.

Veel, héél veel kwaliteit binnenhalen

Het grote probleem bij Anderlecht is simpelweg kwaliteit: dat schiet tekort om zich echt te meten met de beste ploegen van het land. Op zowat elke lijn is versterking nodig, en dat nog los van mogelijke uitgaande transfers zoals die van Hazard of De Cat. Er zal dus stevig gerekruteerd moeten worden… en liefst ook zo vroeg mogelijk in de mercato, zodat de nieuwe coach snel kan beginnen bouwen.

Eindelijk af van een aantal overbodige pionnen

De Cat verkopen is één zaak: voor zo’n profiel zal er altijd interesse zijn. Maar spelers als Thomas Foket en Alexis Flips zitten nog altijd op Anderlecht, met stevige lonen die nog uit een vorige sportieve periode stammen. Voor hen een uitweg vinden, dreigt een stuk moeilijker te worden.

Ook vaste krachten kunnen vertrekken

En het blijft niet bij Foket en Flips. Met nog maar één jaar contract en een vrij zwaar loon kan bijvoorbeeld ook Ludwig Augustinsson vertrekken als zich een geïnteresseerde club meldt. De Zweed is nochtans een belangrijke basisspeler en zou dus vervangen moeten worden. Mario Stroeykens wil al langer weg, en als hij Braga destijds afwees omdat hij dacht op iets beters te mikken, dan lijkt dat achteraf misschien niet de slimste inschatting geweest. Anderlecht zou in elk geval maar wat graag die 6,5 miljoen euro incasseren die de Portugese club toen op tafel legde. Kortom: voor paars-wit echt kan kopen, zal het wellicht eerst ook één en ander moeten verkopen.

Neerpede niet vergeten

Sibierski zal zijn huiswerk ongetwijfeld gemaakt hebben: hij weet dat de jeugdopleiding bij Anderlecht heilig is. De supporters willen jongens van Neerpede op het veld zien. De generatie die de Future Cup won, is nog wat jong, maar het wordt wel belangrijk dat spelers als Nunzio Engwanda, Alexander De Ridder, Enzo Sternal, Devon De Corte en de grote talenten Nga Kana en Onia Seke hun kans krijgen.

Ambities uitspreken… zonder alles op te blazen

De verleiding zal groot zijn voor Antoine Sibierski om meteen te roepen dat “RSC Anderlecht alleen voor de titel mag gaan”, zoals in het verleden wel vaker gebeurde. Maar de Fransman, die zelf zegt geen man van grote verklaringen te zijn, zal vooral rekening moeten houden met jaren van frustratie en teleurstelling. De supporters opnieuw gouden bergen beloven heeft weinig zin. In één mercato, en bijna van nul af aan, een ploeg bouwen die meteen kampioen kan spelen? Dat lijkt haast onrealistisch. Anderlecht zou dus opnieuw een overgangsseizoen kunnen tegemoet gaan. De echte uitdaging zal zijn dat de fans eindelijk weer het gevoel krijgen dat de club ergens naartoe werkt, ook al is die weg nog lang.