Analyse Hein Vanhaezebrouck vindt het, maar krijgt Union daadwerkelijk te weinig respect?

Club kwam op voorsprong in het Dudenpark, maar werd daarna fysiek overpowered door de thuisploeg. Union zette de scheve situatie met veel bravoure recht (2-1), waardoor de Brusselaars een voorsprong van vier punten namen aan de kop van het klassement.

Intussen slonk die bonus naar twee punten, maar de dominante prestatie tegen Club en het parcours van Union de afgelopen jaren maken indruk op Hein Vanhaezebrouck.

"Wat die club de voorbije vijf jaar heeft gedaan, is het strafste wat ik in België al gezien heb", vertelde Vanhaezebrouck onlangs aan Sporza. "Ik heb zelf eens een onverwachte titel gehad of Lierse speelde plots kampioen ... dat zijn allemaal straffe toeren, maar vijf jaar lang bovenin meedoen? Niemand heeft al beter gedaan dan dit."

"Dit is voor mij niet alleen een van de sterkste prestaties in de geschiedenis van het Belgische voetbal, het is een van de sterkste prestaties in het globale voetbal, denk ik. In weinig landen zie je clubs uit het niets plots blijvend meedraaien bovenin. Ze krijgen volgens mij zelfs nog steeds te weinig respect." Stevige woorden.

Tony Bloom neemt over

Union vertoefde voor 2018 in de anonimiteit van het Belgische voetbal. De meervoudige kampioen schipperde in die periode tussen de tweede en derde klasse, maar haalde in 2018 plots het nieuws.

Tony Bloom, eigenaar van het Engelse Brighton & Hove Albion, nam de club over. Meteen werd de ambitie uitgesproken om de fans nieuwe successen te bezorgen. De laatste titel dateerde toen van de vooroorlogse periode.

De langverwachte promotie

Niemand die toen van een titel durfde dromen. Wel kwamen er al snel positieve signalen. Union klopte in september 2018 Anderlecht in de Croky Cup met 0-3 en zou het tot in de halve finales schoppen.

Het deed de fans dromen van meer. En er kwam ook meer. In maart 2021 dwong Union onder Felice Mazzu tegen RWDM de promotie af. Na 48 jaar mocht het zo eindelijk nog eens aantreden in onze hoogste voetbalklasse. Het zou het begin zijn van een straffe heropleving die nog steeds crescendo gaat.

🏆 WE ARE THE CHAMPIONS !!!!! pic.twitter.com/U18XbJlBhT

— Royale Union Saint-Gilloise (@UnionStGilloise) March 13, 2021

De eerste titel sinds 1935

Union verbaast in 2021/22 en wordt herfstkampioen. Het pakt dat seizoen ook maar net naast de titel en mag Europa in. Een jaar later moet het de titel na een zinderende ontknoping aan Antwerp laten. In de Europa League zijn de kwartfinales het eindstation.

Na een tweede plaats in het seizoen 2023/2024 (én de bekerwinst) gaat in 2024/2025 een droom in vervulling: Union wordt voor het eerst sinds 1935 kampioen.

Als kers op de taart mag het aantreden in de Champions League, waar het nipt uitgeschakeld wordt in de League Phase. Dit seizoen liggen de Unionisten nog steeds in polepositie voor hun tweede opeenvolgende titel. Een ongezien parcours in ons land.

1️⃣-0️⃣ | Het feest kan beginnen bij de Union SG-fans! 🎯🥳 #USGGNT pic.twitter.com/oPivJR4ROk

— DAZN België (@DAZN_BENL) May 25, 2025

Ondanks de vele trainerswissels

Opvallend in al deze successen is dat Union op de trainersbank meermaals van nul moest herbeginnen. Felice Mazzu verzilverde zijn successen met Union met een transfer naar Anderlecht. Karel Geraerts vertrok in juni 2023 zonder akkoord over een contractverlenging.

Alexander Blessin trok na een jaar naar St. Pauli en ook Sébastien Pocognoli bleef maar iets langer dan één seizoen. Het gaat bovendien om trainers die hun eerste echte kans kregen als T1 of die hun carrière na een mindere periode herlanceerden.

Hetzelfde geldt voor David Hubert, die een dik halfjaar voor zijn aanstelling ontslagen werd bij Anderlecht en ook bij OH Leuven niet volledig kon overtuigen.

Voltreffers van transfers

Een andere rode draad doorheen de recente successen van Union: uitstekende transfers, met beperkte middelen. Deniz Undav werd transfervrij gehaald uit de Duitse derde klasse. Victor Boniface kwam over van het toen nog eerder onbekende Noorse Bodø/Glimt.

🇳🇬 Victor Boniface impressing this season 🥵@UnionStGilloise || #UEL pic.twitter.com/DsUNQTeLn4

— UEFA Europa League (@EuropaLeague) March 24, 2023

Cameron Puertas en Mohamed Amoura werden weggeplukt uit Zwitserland. Charles Vanhoutte werd gehaald bij Cercle Brugge. Kevin Mac Allister kwam over uit Argentinië en Promise David uit Estland.

Het zijn maar enkele van de voltreffers van transfers die Union de laatste jaren deed en die later een pak geld opleverden (of nog zullen opleveren).

Uitstekend werk achter de schermen

Trainers die naadloos worden ingepast. Nieuwe spelers die bijna steevast hun draai vinden en zich de clubfilosofie en speelstijl moeiteloos eigen maken. Een bestuur dat groots droomt, maar de voeten ook op de grond houdt. Het toont aan dat er uitstekend gewerkt wordt achter de schermen van het Dudenpark. En dat iedereen op één lijn zit.

Dat alles vertaalt zich in uitstekende resultaten op het veld. In een herkenbare speelstijl, in grinta die er bij elke Union-speler vanaf druipt. Het kapitaalkrachtige Club Brugge had er moeite mee. Wie stopt dit Union af op weg naar de titel? Wij moeten het antwoord momenteel schuldig blijven. En daar kan je alleen maar – zoals Vanhaezebrouck – veel respect voor hebben.