KV Mechelen-coach Fred Vanderbiest geeft inkijk in zijn woelige jeugd: "Zelfs een moord gezien"

Als kind van gescheiden ouders moest Vanderbiest al vroeg zijn plan trekken. Hij zwierf tussen verschillende huizen en bracht veel tijd door in het café van zijn vader in Molenbeek. “Niemand heeft mij ooit gezegd hoe ik mij moest gedragen. Ik ben opgegroeid op straat en heb daar alles gezien", vertelt hij in HUMO.

Die omgeving liet sporen na. Het café was een ontmoetingsplek voor gokkers, drinkers en supporters, en geweld was nooit ver weg. “Ik heb ruzies meegemaakt en zelfs een moord op de stoep voor het café. ’s Avonds liep je daar beter niet alleen rond.”

Ook op jonge leeftijd kwam hij al in contact met het hardere supportersmilieu rond RWDM. “We gingen mee met de bus naar uitwedstrijden. De jaren 80 en 90 waren geen mooie periode in het voetbal. Ik zat er middenin, al hield ik me afzijdig.”

Vanderbiest was letterlijk een straatvechter

Het gebrek aan houvast typeerde zijn jeugd, maar was tegelijk ook bepalend. “Iedereen in mijn vriendenkring leefde zo. Als je op je dertiende nog ’s nachts op straat hangt, kom je vanzelf in situaties terecht die niet oké zijn.”

Dat hij niet ontspoorde, noemt hij zelf bijna toeval. “Ik had drie opties: het café overnemen, vrachtwagenchauffeur worden of profvoetballer. Ik was een randgeval, maar een trainer heeft mij gered door in mij te geloven.”

Die straatmentaliteit nam hij wel mee naar het veld, en later ook naar de zijlijn. “Ik was een straatvechter, soms letterlijk. Ik pakte rode kaarten bij de vleet en schold iedereen uit. Ik wilde altijd mijn gelijk halen, tegen eender wie.”