Hij moet gewoon spelen tegen Nieuw-Zeeland: Rudi Garcia moet zijn voorzichtigheid overboord smijten

Hans Vanaken die twee dagen voor een alles-of-niets-wedstrijd naar voren wordt geschoven voor de pers? Dat gebeurt niet toevallig. De Belgische pers had gevraagd om de belangrijkste namen al vroeger beschikbaar te maken, omdat matchday -1 traditioneel overspoeld wordt door internationale media die andere verhalen najagen. Dan stuur je geen speler die negentig minuten op de bank zal zitten. Dan stuur je iemand die een rol krijgt. Een belangrijke rol.

Vanaken kan creëren en staat altijd op de juiste plek

En eerlijk? Dat zou ook volledig logisch zijn. Want als België tegen Nieuw-Zeeland één ding nodig heeft, dan is het geen extra werkkracht of nog een speler die veilig tussen de lijnen blijft lopen. Dan heb je iemand nodig die iets kan forceren. Iemand die ruimtes ziet nog voor ze ontstaan.

Vanaken dus. Wanneer een wedstrijd absoluut gewonnen moet worden, denken veel mensen automatisch aan meer snelheid, meer diepgang en meer individuele acties. Maar wedstrijden tegen een ploeg die vermoedelijk laag zal verdedigen, worden vaak ergens anders beslist: tussen de lijnen.

Connectie met De Bruyne is natuurlijk ontstaan

Daar zit net de grote kracht van Vanaken. Hij is geen speler die voortdurend twintig keer aan de bal moet komen om invloed te hebben. Soms lijkt hij zelfs een fase uit de wedstrijd verdwenen. En plots staat hij op de juiste plek. Altijd op de juiste plek.

Dat is geen toeval. Hij voelt waar ruimtes ontstaan. Hij heeft dat vermogen om net een seconde vroeger te vertrekken dan zijn tegenstander. Niet met explosiviteit, maar met inzicht. En tegen compacte blokken is dat soms veel waardevoller.

Bovendien is er nog een ander element dat België kan gebruiken: zijn connectie met Kevin De Bruyne. De momenten waarop beide spelers samen op het veld stonden waren beperkt, maar er zat vaak iets vanzelfsprekends in. De Bruyne zoekt beweging. Vanaken begrijpt beweging. De Bruyne denkt vooruit. Vanaken denkt mee. Zet Tielemans daar achter als verdedigende mid en het kan werken.

Vanaken is zelf een gevaar

Dat zijn combinaties die je niet altijd in statistieken terugvindt. En dan vergeten we nog iets. Vanaken is geen klassieke spelmaker die alleen kansen creëert voor anderen. Hij is zelf een doelgevaar. Hij infiltreert uitstekend. Hij duikt op in de zestien op momenten waarop verdedigers hem kwijt zijn. En in de lucht blijft hij een enorm wapen.

Want stel dat België moet gaan pompen in de laatste twintig minuten. Stel dat de ruimtes kleiner worden en de zenuwen groter. Dan wordt elk voorzetmoment belangrijk.

Dan heb je liever Vanaken in de zestien dan iemand die alleen tussen de lijnen loopt. Rudi Garcia heeft in een alles-of-niets-wedstrijd geen nood aan voorzichtigheid. Niet aan spelers die een wedstrijd controleren en rustig houden. Hij heeft nood aan spelers die een wedstrijd kunnen openbreken.