Faris Haroun vertelt of hij gevraagd werd om Stef Wils op te volgen bij Antwerp

Verantwoordelijkheid na het vertrek van Wils

Haroun werd samen met Stef Wils aangesteld om de A‑kern te begeleiden. Na een zwakke reeks moest Wils vertrekken. “Zoiets wens je niemand toe”, vertelt Haroun in Gazet van Antwerpen. Hij voelde zich betrokken bij de situatie en zocht advies binnen het voetbalmilieu. “Dat is de harde wet van het voetbal”, klinkt het. Volgens hem moet een staflid ondanks tegenslag meteen verder.

Hij geeft aan dat hij Wils nog geregeld spreekt. De vraag of hij diens rol kon overnemen, bleek nooit aan de orde. “Het is mij nooit gevraagd”, zegt hij. Haroun benadrukt dat hij zelf niet met dat idee speelde en zich uitsluitend op de eerstvolgende wedstrijd richtte.

Interimperiode en sportief resultaat

Tijdens zijn korte periode als interimcoach leidde Haroun Antwerp naar een overwinning tegen Club Brugge. Hij beschouwde die opdracht als tijdelijk en gericht op één wedstrijd. “Ik werkte bewust naar één wedstrijd toe”, vertelt hij. De overwinning veranderde niets aan zijn eigen ambities op dat moment.

Hij maakt duidelijk dat hij elders wel als hoofdcoach had kunnen instappen. “In de zomer was er interesse van andere clubs”, geeft hij aan. Zijn naam is volgens hem voldoende bekend in België om interesse te wekken, net zoals dat bij spelers gebeurt.

Bewuste keuze voor Antwerp

Ondanks die mogelijkheden bleef Haroun bij Antwerp. “Zolang ik mij goed voel bij Antwerp, zit ik nergens beter dan hier”, zegt hij. Hij verwijst naar zijn lange band met de club en zijn rol in het bewaken van het Antwerp‑DNA. De komst van Joseph Oosting veranderde de werking, maar niet zijn betrokkenheid.

Lees ook... Pieter Gerkens is niet mals voor Cercle Brugge na afgang tegen Antwerp ›

Over zijn verdere carrière blijft Haroun open. “Ik laat het op mij afkomen”, vertelt hij. Hij voelt zich momenteel goed op het veld en haalt energie uit het werken met spelers. Tegelijk sluit hij een latere verschuiving naar een andere functie niet uit. “Als ik op een gegeven moment de trigger niet meer voel, zal ik over mijn invulling gaan nadenken”, besluit hij.