De nieuwe lieveling van Union maakte de oorlog in Oekraïne mee: "Ik wilde dat hij ermee zou stoppen"

Al enkele weken wapperen er Braziliaanse vlaggen in het Dudenpark ter ere van Guilherme Smith. Met zijn gele truitje had Union al een vleugje van het Braziliaanse shirt, nu heeft het een authentiek staaltje met Guilherme, die zijn eerste doelpunt maakte met een combinatie die het sambavvoetbal waardig was tegen RAAL.

More than just a goal. 🇧🇷 pic.twitter.com/noDdZTa4gX

— Royale Union Saint-Gilloise (@UnionStGilloise) February 9, 2026

Voor het eerst aanwezig in het Dudenpark, kon zijn vader zijn tranen niet bedwingen, eerst bij het vieren van het moment met zijn zoon, en vervolgens na afloop van de wedstrijd, toen de druk van de ketel was.

"We zijn heel blij om de vooruitgang te zien die hij heeft geboekt, we zijn er om hem te steunen. Of hij nu goed of slecht speelt, we zullen hem altijd opwachten met dezelfde omhelzing en dezelfde glimlach als altijd, in de hoop op betere dagen", vertelt de vader ons.

Guilherme vecht zich een weg op links

Een moment van intense vreugde na een carrièrestart die meer leek op een binnenweggetje dan op een snelweg naar succes. De jonge linksbuiten speelde onder meer in Oekraïne tijdens de Russische invasie, daarna trok hij naar FC Kalju, de Estse club waar Union eerder ook Promise David had ontdekt.

"We hebben wat moeilijkheden doorstaan in Oekraïne, hijzelf vooral, we waren net voor de oorlog vertrokken. Maar hij is er altijd bovenop gekomen, en in de momenten dat ik dacht dat het heel zwaar was, zei hij me altijd: 'Maak je geen zorgen, ik ga het redden'. Hij is altijd een atleet geweest, en zal dat altijd blijven, die moeilijkheden overwint. Je kunt hem in de hitte zetten, in de kou, in moeilijkheden, hij overwint het allemaal", vervolgt de patriarch.

Family first, even after scoring your first goal for Union! 🤩🇧🇷 pic.twitter.com/2qtmPzqFev

— Royale Union Saint-Gilloise (@UnionStGilloise) February 8, 2026

Een mentaliteit die zijn zoon vooral in staat stelde om zijn kans te grijpen terwijl hij de eerste zes maanden in Sint-Gillis nauwelijks had gespeeld. Maar zijn familie was er altijd op de een of andere manier: "We hebben hem nooit alleen gelaten omdat we het belang begrijpen en beseffen van onze rol