Nog maar 30 en al twee trofeeën: deze Belgische trainer maakt indruk

Zijn cv is zo indrukwekkend dat je je haast afvraagt hoe Enzo Donis in december pas… 30 jaar is geworden. Het antwoord is eenvoudig: hij was er gewoon vroeg bij. Donis stopte op zijn zestiende met school om zijn droom na te jagen: doorbreken in de voetbalwereld.

Hij werd opgeleid tot videoanalist in Montpellier, waar hij drie jaar de jeugdploegen trainde voor hij werd opgenomen in de staf van wijlen Rolland Courbis. Op zijn 21e keerde Enzo Donis terug naar België, richting Excelsior Virton. Dat was het begin van een lange omzwerving, waarin hij onder meer even interim-hoofdcoach was van Bastia-Borgo.

Donis werd toen de jongste trainer van Europa en de jongste uit de geschiedenis van het Franse profvoetbal (op 26-jarige leeftijd), zij het slechts voor enkele wedstrijden. Daarna volgde een moeilijkere periode, met onder meer financiële problemen bij Sète, waar hij assistent-trainer was.

Een tweede trofee in Afrika

Hij koos vervolgens voor een exotische uitdaging: AS Vita Club, een van de grootste clubs van de Democratische Republiek Congo. Daar won hij de beker, waarna hij in 2025 toetrad tot de staf van Daré Nibombé bij Togo. Vorige zomer zette hij zijn carrière voort in Algerije, bij MC (Mouloudia Club) Alger.

"Het is een buitengewone ervaring. Ik heb al heel wat voetbalwedstrijden bijgewoond in verschillende landen, maar ik heb nog nooit een sfeer meegemaakt zoals hier in Algerije", vat Enzo Donis voor ons samen, enkele dagen na zijn tweede trofee: de Algerijnse Supercup.

"Ik heb het geluk te mogen werken naast een zeer grote trainer, misschien wel de beste van het Afrikaanse continent op dit moment", voegt Donis eraan toe. Rulani Mokwena, drievoudig kampioen van Zuid-Afrika, geldt inderdaad als een van de boegbeelden van de nieuwe generatie Afrikaanse coaches.

Die eerste prijs met MC Alger zou aan het einde van het seizoen wel eens gevolgd kunnen worden door de landstitel, aangezien de club uit de hoofdstad een voorsprong van 11 punten telt op de nummer twee. Wie weet wat de toekomst dan nog in petto heeft voor Enzo Donis?